حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ قُرَّةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَعَافِرِيِّ، وَعَمْرِو، بْنِ الْحَارِثِ وَغَيْرِهِمَا أَنَّ عَامِرَ بْنَ يَحْيَى الْمَعَافِرِيَّ، أَخْبَرَهُمْ عَنْ حَنَشٍ، أَنَّهُ قَالَ كُنَّا مَعَ فَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ فِي غَزْوَةٍ فَطَارَتْ لِي وَلأَصْحَابِي قِلاَدَةٌ فِيهَا ذَهَبٌ وَوَرِقٌ وَجَوْهَرٌ فَأَرَدْتُ أَنْ أَشْتَرِيَهَا فَسَأَلْتُ فَضَالَةَ بْنَ عُبَيْدٍ فَقَالَ انْزِعْ ذَهَبَهَا فَاجْعَلْهُ فِي كِفَّةٍ وَاجْعَلْ ذَهَبَكَ فِي كِفَّةٍ ثُمَّ لاَ تَأْخُذَنَّ إِلاَّ مِثْلاً بِمِثْلٍ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلاَ يَأْخُذَنَّ إِلاَّ مِثْلاً بِمِثْلٍ " .
Hanash (dan) rivoyat qilinadi: «Biz Fazola ibn Ubayd bilan birga bir gʻazotda edik. Menga va doʻstlarimga (oʻljadan) ichida oltin, kumush va javohir boʻlgan bir marjon tushdi. Men uni sotib olmoqchi boʻldim-da, Fazola ibn Ubayddan soʻradim. Shunda u: ‹Uning oltinini ajratib, bir tarozi pallasiga qoʻy, oʻzingning oltiningni boshqa pallaga qoʻy, soʻng faqat misli mislicha (teng) olgin. Chunki men Rasululloh ﷺ ning: ‹Kim Allohga va oxirat kuniga ishonsa, faqat misli mislicha (teng) olsin› — deyayotganlarini eshitganman›, — dedi.»Ҳанаш (дан) ривоят қилинади: «Биз Фазола ибн Убайд билан бирга бир ғазотда эдик. Менга ва дўстларимга (ўлжадан) ичида олтин, кумуш ва жавоҳир бўлган бир маржон тушди. Мен уни сотиб олмоқчи бўлдим-да, Фазола ибн Убайддан сўрадим. Шунда у: ‹Унинг олтинини ажратиб, бир тарози палласига қўй, ўзингнинг олтинингни бошқа паллага қўй, сўнг фақат мисли мислича (тенг) олгин. Чунки мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Ким Аллоҳга ва охират кунига ишонса, фақат мисли мислича (тенг) олсин› — деяётганларини эшитганман›, — деди.»