وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، كِلاَهُمَا عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ وَكِيعٍ قُلْتُ فَكَيْفَ أُمِرَ النَّاسُ بِالْوَصِيَّةِ وَفِي حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ قُلْتُ كَيْفَ كُتِبَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ الْوَصِيَّةُ.
Abdulloh ibn Abu Avfo (roziyallohu anhu)dan boshqa yoʻllar bilan ham shunga oʻxshash rivoyat qilingan. Faqat baʼzi rivoyatda: «Men: ‹Unda odamlar vasiyatga qanday buyurildilar?› dedim» (deyilgan), boshqa rivoyatda esa: «Men: ‹Musulmonlarga vasiyat qanday farz qilindi?› dedim» (deyilgan).Абдуллоҳ ибн Абу Авфо (розияллоҳу анҳу)дан бошқа йўллар билан ҳам шунга ўхшаш ривоят қилинган. Фақат баъзи ривоятда: «Мен: ‹Унда одамлар васиятга қандай буюрилдилар?› дедим» (дейилган), бошқа ривоятда эса: «Мен: ‹Мусулмонларга васият қандай фарз қилинди?› дедим» (дейилган).