Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadi: «Ollohning paygʻambari Sulaymon ibn Dovud: ‹Bu kecha yetmishta xotinni aylanib chiqaman (yaqinlik qilaman), ularning har biri Olloh yoʻlida jang qiladigan oʻgʻil keltiradi›, dedi. Sherigʻi yoki farishta unga: ‹Inshaalloh, degin›, dedi. Biroq u aytmadi va unutib qoʻydi. Shunda uning xotinlaridan biridan boshqa hech biri (bola) keltirmadi, u (bitta xotin) esa chala oʻgʻil keltirdi», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Agar u inshaalloh deganida, qasami buzilmas va murodiga yetishida (bu unga) erishuv boʻlardi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилинади: «Оллоҳнинг пайғамбари Сулаймон ибн Довуд: ‹Бу кеча етмишта хотинни айланиб чиқаман (яқинлик қиламан), уларнинг ҳар бири Оллоҳ йўлида жанг қиладиган ўғил келтиради›, деди. Шериғи ёки фаришта унга: ‹Иншааллоҳ, дегин›, деди. Бироқ у айтмади ва унутиб қўйди. Шунда унинг хотинларидан биридан бошқа ҳеч бири (бола) келтирмади, у (битта хотин) эса чала ўғил келтирди», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Агар у иншааллоҳ деганида, қасами бузилмас ва муродига етишида (бу унга) эришув бўларди», дедилар.