وَحَدَّثَنَاهُ عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ .
Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: men Nabiy ﷺ bilan birga Tabuk gʻazotiga chiqdim. Yaʼlo: «Oʻsha gʻazot mening nazdimda eng ishonchli amalim edi», — der edi. Yaʼlo dedi: mening bir yollangan ishchim bor edi, u bir kishi bilan urushib qoldi-da, ulardan biri ikkinchisining qoʻlini tishlab oldi. Tishlangan kishi qoʻlini tishlaganning ogʻzidan tortib oldi va uning ikki old tishidan birini sugʻurib oldi. Shunda ikkovi Nabiy ﷺ huzuriga kelishdi, u zot (tishlaganning) tishini (qasos va diyatsiz) bekor qildilar.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: мен Набий ﷺ билан бирга Табук ғазотига чиқдим. Яъло: «Ўша ғазот менинг наздимда энг ишончли амалим эди», — дер эди. Яъло деди: менинг бир ёлланган ишчим бор эди, у бир киши билан урушиб қолди-да, улардан бири иккинчисининг қўлини тишлаб олди. Тишланган киши қўлини тишлаганнинг оғзидан тортиб олди ва унинг икки олд тишидан бирини суғуриб олди. Шунда иккови Набий ﷺ ҳузурига келишди, у зот (тишлаганнинг) тишини (қасос ва диятсиз) бекор қилдилар.