حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ، عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الرَّجُلِ يُصِيبُ مِنَ الْمَرْأَةِ ثُمَّ يُكْسِلُ فَقَالَ " يَغْسِلُ مَا أَصَابَهُ مِنَ الْمَرْأَةِ ثُمَّ يَتَوَضَّأُ وَيُصَلِّي " .
Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ dan, ayoliga yaqinlashib (jimoʼ qilib), soʻng (maniy chiqarmay) horib qolgan kishi haqida soʻradim. Shunda (u zot): «Ayolidan tekkan (narsa)ni yuvsin, soʻng tahorat qilib, namoz oʻqisin», dedilar.Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ дан, аёлига яқинлашиб (жимў қилиб), сўнг (маний чиқармай) ҳориб қолган киши ҳақида сўрадим. Шунда (у зот): «Аёлидан теккан (нарса)ни ювсин, сўнг таҳорат қилиб, намоз ўқисин», дедилар.