حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، ح وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، كِلاَهُمَا عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَجِيٌّ لِرَجُلٍ - وَفِي حَدِيثِ عَبْدِ الْوَارِثِ وَنَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُنَاجِي الرَّجُلَ - فَمَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ حَتَّى نَامَ الْقَوْمُ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Namozga iqomat aytildi, Rasululloh ﷺ esa bir kishi bilan maxfiy suhbatda edilar — Abdulvorisning hadisida: Allohning Nabiysi ﷺ bir kishi bilan maxfiy gaplashayotgan edilar — va odamlar uxlab qolgunlaricha u zot namozga turmadilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Намозга иқомат айтилди, Расулуллоҳ ﷺ эса бир киши билан махфий суҳбатда эдилар — Абдулвориснинг ҳадисида: Аллоҳнинг Набийси ﷺ бир киши билан махфий гаплашаётган эдилар — ва одамлар ухлаб қолгунларича у зот намозга турмадилар.