Umm Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hujralari eshigi oldida bahslashayotganlarning shovqinini eshitib qoldilar. Bas, ularning oldiga chiqib: «Men ham bir insonman, oldimga daʼvolashuvchilar keladi. Baʼzilari boshqasidan koʻra (gapni) yetkazishga ustaroq boʻlishi mumkin. Shunda men uni rost soʻzlayapti deb hisoblab, uning foydasiga hukm qilaman. Bas, men kimning foydasiga (yolgʻon asosida) bir musulmonning haqi (boʻlgan narsa) bilan hukm qilgan boʻlsam, u aslida doʻzaxdan bir parchadir; (xohlasa) uni koʻtarsin yoki tashlab qoʻysin», — dedilar.Умм Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳужралари эшиги олдида баҳслашаётганларнинг шовқинини эшитиб қолдилар. Бас, уларнинг олдига чиқиб: «Мен ҳам бир инсонман, олдимга даъволашувчилар келади. Баъзилари бошқасидан кўра (гапни) етказишга устароқ бўлиши мумкин. Шунда мен уни рост сўзлаяпти деб ҳисоблаб, унинг фойдасига ҳукм қиламан. Бас, мен кимнинг фойдасига (ёлғон асосида) бир мусулмоннинг ҳақи (бўлган нарса) билан ҳукм қилган бўлсам, у аслида дўзахдан бир парчадир; (хоҳласа) уни кўтарсин ёки ташлаб қўйсин», — дедилар.