وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَتَلَ رَجُلٌ مِنْ حِمْيَرَ رَجُلاً مِنَ الْعَدُوِّ فَأَرَادَ سَلَبَهُ فَمَنَعَهُ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَكَانَ وَالِيًا عَلَيْهِمْ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَوْفُ بْنُ مَالِكٍ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لِخَالِدٍ " مَا مَنَعَكَ أَنْ تُعْطِيَهُ سَلَبَهُ " . قَالَ اسْتَكْثَرْتُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " ادْفَعْهُ إِلَيْهِ " . فَمَرَّ خَالِدٌ بِعَوْفٍ فَجَرَّ بِرِدَائِهِ ثُمَّ قَالَ هَلْ أَنْجَزْتُ لَكَ مَا ذَكَرْتُ لَكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَمِعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتُغْضِبَ فَقَالَ " لاَ تُعْطِهِ يَا خَالِدُ لاَ تُعْطِهِ يَا خَالِدُ هَلْ أَنْتُمْ تَارِكُونَ لِي أُمَرَائِي إِنَّمَا مَثَلُكُمْ وَمَثَلُهُمْ كَمَثَلِ رَجُلٍ اسْتُرْعِيَ إِبِلاً أَوْ غَنَمًا فَرَعَاهَا ثُمَّ تَحَيَّنَ سَقْيَهَا فَأَوْرَدَهَا حَوْضًا فَشَرَعَتْ فِيهِ فَشَرِبَتْ صَفْوَهُ وَتَرَكَتْ كَدَرَهُ فَصَفْوُهُ لَكُمْ وَكَدَرُهُ عَلَيْهِمْ " .
Avf ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Himyar (qabilasi)dan bir kishi dushmandan bir kishini oʻldirib, uning (jangdagi) buyumlarini olmoqchi boʻldi. Ammo ularning amiri boʻlgan Xolid ibnul-Valid uni man qildi. Shunda Avf ibn Molik Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib, (buni) xabar qildi. (U zot) Xolidga: «Uning buyumlarini berishingdan seni nima toʻsdi?» dedilar. (Xolid): Men buni koʻp (sezdim), deb (oʻzimga olib qoldim), yo Rasululloh, dedi. (U zot): «Buni unga topshir», dedilar. Soʻng Xolid Avfning yonidan oʻtayotganda, (Avf) uning ridosidan tortib: Men senga Rasululloh ﷺ dan aytib bergan (gapim)ni amalga oshirib qoʻymadimmi? dedi. Buni Rasululloh ﷺ eshitib qoldilar va gʻazablanib: «Ey Xolid, unga berma! Ey Xolid, unga berma! Mening amirlarimni menga (tinch) qoʻyasizmi? Sizning va ularning misoli — tuya yo qoʻyni boqishga (masʼul) etib qoʻyilgan, ularni boqib, soʻng suvga olib borish vaqtini poylab, hovuzga olib kelgan kishiga oʻxshaydi. (Mollar) hovuzga tushib, uning tiniq (suvi)ni ichib, loyqasini qoldirdi. Bas, tiniq (suvi) sizlarniki, loyqasi (masʼuliyat-mashaqqati) ularning zimmasiga», dedilar.Авф ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳимяр (қабиласи)дан бир киши душмандан бир кишини ўлдириб, унинг (жангдаги) буюмларини олмоқчи бўлди. Аммо уларнинг амири бўлган Холид ибнул-Валид уни ман қилди. Шунда Авф ибн Молик Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб, (буни) хабар қилди. (У зот) Холидга: «Унинг буюмларини беришингдан сени нима тўсди?» дедилар. (Холид): Мен буни кўп (сездим), деб (ўзимга олиб қолдим), ё Расулуллоҳ, деди. (У зот): «Буни унга топшир», дедилар. Сўнг Холид Авфнинг ёнидан ўтаётганда, (Авф) унинг ридосидан тортиб: Мен сенга Расулуллоҳ ﷺ дан айтиб берган (гапим)ни амалга ошириб қўймадимми? деди. Буни Расулуллоҳ ﷺ эшитиб қолдилар ва ғазабланиб: «Эй Холид, унга берма! Эй Холид, унга берма! Менинг амирларимни менга (тинч) қўясизми? Сизнинг ва уларнинг мисоли — туя ё қўйни боқишга (масъул) этиб қўйилган, уларни боқиб, сўнг сувга олиб бориш вақтини пойлаб, ҳовузга олиб келган кишига ўхшайди. (Моллар) ҳовузга тушиб, унинг тиниқ (суви)ни ичиб, лойқасини қолдирди. Бас, тиниқ (суви) сизларники, лойқаси (масъулият-машаққати) уларнинг зиммасига», дедилар.