Baro ibn Ozib (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi uning huzuriga kelib: «Ey Abu Umora! Hunayn kuni qochdingizmi?» dedi. Shunda (Baro): «Men Allohning Nabiysi ﷺ haqida guvohlik beramanki, u zot orqalariga burilmadilar. Lekin kishilardan yengil (qurolli) va sovutsiz (yigitlar) Havozinning shu qavmi tomon yoʻl olishdi, ular esa oʻqchi qavm edi. (Havozin) ularga goʻyo bir toʻda chigirtkadek oʻq yogʻdirishdi, shunda (ular) ochilib (chekinib) ketishdi. Shunda jamoa Rasululloh ﷺ tomon yuzlandi, Abu Sufyon ibn Horis u zotning xachirini yetaklab borardi. U zot (xachirdan) tushib, duo qilib, nusrat soʻrab: ‹Men paygʻambarman, (bunda) yolgʻon yoʻq! Men Abdulmuttalibning oʻgʻliman! Ey Alloh, nusratingni nozil qil!› der edilar», dedi. Baro dedi: «Alloh nomiga qasamki, biz urush qizigan paytda u zot bilan (oʻzimizni) himoya qilardik. Bizdan eng botiri esa u zotga (yaqin turib, dushman) roʻparasida turgan kishi (hisoblanar) edi» — yaʼni Nabiy ﷺ ni (nazarda tutdi).Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир киши унинг ҳузурига келиб: «Эй Абу Умора! Ҳунайн куни қочдингизми?» деди. Шунда (Баро): «Мен Аллоҳнинг Набийси ﷺ ҳақида гувоҳлик бераманки, у зот орқаларига бурилмадилар. Лекин кишилардан енгил (қуролли) ва совутсиз (йигитлар) Ҳавозиннинг шу қавми томон йўл олишди, улар эса ўқчи қавм эди. (Ҳавозин) уларга гўё бир тўда чигирткадек ўқ ёғдиришди, шунда (улар) очилиб (чекиниб) кетишди. Шунда жамоа Расулуллоҳ ﷺ томон юзланди, Абу Суфён ибн Ҳорис у зотнинг хачирини етаклаб борарди. У зот (хачирдан) тушиб, дуо қилиб, нусрат сўраб: ‹Мен пайғамбарман, (бунда) ёлғон йўқ! Мен Абдулмутталибнинг ўғлиман! Эй Аллоҳ, нусратингни нозил қил!› дер эдилар», деди. Баро деди: «Аллоҳ номига қасамки, биз уруш қизиган пайтда у зот билан (ўзимизни) ҳимоя қилардик. Биздан энг ботири эса у зотга (яқин туриб, душман) рўпарасида турган киши (ҳисобланар) эди» — яъни Набий ﷺ ни (назарда тутди).