Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U zot Hudaybiyadan qaytayotganlarida, ularga (sahobalarga) gʻam va qaygʻu aralashgan holatda, u zot Hudaybiyada qurbonlikni soʻyib boʻlgan paytlarida, {Albatta, Biz senga ochiq-oydin fathni (gʻalabani) berdik. (Bu) Alloh sening (ummating uchun qilingan saʼy-harakatlaringda yoʻl qoʻyilgan) avvalgi va keyingi gunohlaringni magʻfirat qilishi ... } degan oyatdan to {... ulkan zafarni (mukofotlaydi)} degan (oyatigacha boʻlgan oyatlar) nozil boʻldi (Fath surasi 1-5). Shunda u zot: «Menga shunday bir oyat nozil qilindiki, u menga butun dunyodan ham sevimliroqdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У зот Ҳудайбиядан қайтаётганларида, уларга (саҳобаларга) ғам ва қайғу аралашган ҳолатда, у зот Ҳудайбияда қурбонликни сўйиб бўлган пайтларида, {Албатта, Биз сенга очиқ-ойдин фатҳни (ғалабани) бердик. (Бу) Аллоҳ сенинг (умматинг учун қилинган саъй-ҳаракатларингда йўл қўйилган) аввалги ва кейинги гуноҳларингни мағфират қилиши ... } деган оятдан то {... улкан зафарни (мукофотлайди)} деган (оятигача бўлган оятлар) нозил бўлди (Фатҳ сураси 1-5). Шунда у зот: «Менга шундай бир оят нозил қилиндики, у менга бутун дунёдан ҳам севимлироқдир», дедилар.