Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Musulmon Alloh yoʻlida olgan har bir jarohat qiyomat kuni jarohatlangan paytidagi holatida boʻladi: qon sizib chiqadi, rangi qon rangi, isi esa mushk isidir», — dedilar. Yana Rasululloh ﷺ: «Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, agar moʻminlarga ogʻir kelmaganida, Alloh yoʻlida jang qilish uchun chiqayotgan birorta sariyyaning (qoʻshinning) ortida qoʻnib qolmas edim. Lekin Men ularni mingdiradigan (ulov) imkonini topa olmayman, ular ham (uning) imkonini topa olmaydilar, Menga ergashishlari uchun, Mendan keyin (uyda) qoʻnib qolishlari esa koʻngillariga yoqmaydi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мусулмон Аллоҳ йўлида олган ҳар бир жароҳат қиёмат куни жароҳатланган пайтидаги ҳолатида бўлади: қон сизиб чиқади, ранги қон ранги, иси эса мушк исидир», — дедилар. Яна Расулуллоҳ ﷺ: «Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зот билан қасамки, агар мўминларга оғир келмаганида, Аллоҳ йўлида жанг қилиш учун чиқаётган бирорта сарийянинг (қўшиннинг) ортида қўниб қолмас эдим. Лекин Мен уларни мингдирадиган (улов) имконини топа олмайман, улар ҳам (унинг) имконини топа олмайдилар, Менга эргашишлари учун, Мендан кейин (уйда) қўниб қолишлари эса кўнгилларига ёқмайди», — дедилар.