حَدَّثَنِي حَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ سَلاَّمٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ سَلاَّمٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَلاَّمٍ، قَالَ حَدَّثَنِي النُّعْمَانُ بْنُ بَشِيرٍ، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَجُلٌ مَا أُبَالِي أَنْ لاَ أَعْمَلَ عَمَلاً بَعْدَ الإِسْلاَمِ إِلاَّ أَنْ أُسْقِيَ الْحَاجَّ . وَقَالَ آخَرُ مَا أُبَالِي أَنْ لاَ أَعْمَلَ عَمَلاً بَعْدَ الإِسْلاَمِ إِلاَّ أَنْ أَعْمُرَ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ . وَقَالَ آخَرُ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَفْضَلُ مِمَّا قُلْتُمْ . فَزَجَرَهُمْ عُمَرُ وَقَالَ لاَ تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ عِنْدَ مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَوْمُ الْجُمُعَةِ وَلَكِنْ إِذَا صَلَّيْتُ الْجُمُعَةَ دَخَلْتُ فَاسْتَفْتَيْتُهُ فِيمَا اخْتَلَفْتُمْ فِيهِ . فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ} الآيَةَ إِلَى آخِرِهَا .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning minbarlari yonida edim. Shunda bir kishi: «Islomdan keyin hojilarga suv ichirishdan boshqa amal qilmasam ham parvo qilmayman», — dedi. Boshqasi: «Islomdan keyin Masjidul-Haromni obod qilishdan boshqa amal qilmasam ham parvo qilmayman», — dedi. Yana boshqasi: «Alloh yoʻlidagi jihod sizlar aytgan (amal)lardan afzaldir», — dedi. Shunda Umar ularni jerkib: «Rasululloh ﷺ ning minbarlari yonida, bunda ham juma kunida ovozlaringizni koʻtarmanglar! Lekin juma namozini oʻqib boʻlganimdan keyin (huzurlariga) kirib, oʻzlaringiz ixtilof qilgan (masala) haqida u zotdan fatvo soʻrayman», — dedi. Shunda aziz va jalil Alloh: {Hojilarga suv ichirish va Masjidul-Haromni obod qilishni Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan... kishi (xizmati) kabi (teng) deb hisobladingizmi?} — degan oyatni oxirigacha nozil qildi. (Tavba surasi 19)Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг минбарлари ёнида эдим. Шунда бир киши: «Исломдан кейин ҳожиларга сув ичиришдан бошқа амал қилмасам ҳам парво қилмайман», — деди. Бошқаси: «Исломдан кейин Масжидул-Ҳаромни обод қилишдан бошқа амал қилмасам ҳам парво қилмайман», — деди. Яна бошқаси: «Аллоҳ йўлидаги жиҳод сизлар айтган (амал)лардан афзалдир», — деди. Шунда Умар уларни жеркиб: «Расулуллоҳ ﷺ нинг минбарлари ёнида, бунда ҳам жума кунида овозларингизни кўтарманглар! Лекин жума намозини ўқиб бўлганимдан кейин (ҳузурларига) кириб, ўзларингиз ихтилоф қилган (масала) ҳақида у зотдан фатво сўрайман», — деди. Шунда азиз ва жалил Аллоҳ: {Ҳожиларга сув ичириш ва Масжидул-Ҳаромни обод қилишни Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган... киши (хизмати) каби (тенг) деб ҳисобладингизми?} — деган оятни охиригача нозил қилди. (Тавба сураси 19)