Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Odamlarning eng yaxshi tirikchilik qiladigani — Allohning yoʻlida otining jilovini ushlab turgan, (jangga shay) uning ustida uchib yuradigan, har qachon (dushman) haqida xavotirli xabar yoxud yordamga chaqiriqni eshitsa, oʻlim kutilayotgan joylarda qatl boʻlish va oʻlimni izlab unga otilib boradigan kishidir; yoxud bu togʻlardan birining choʻqqisida yoki bu vodiylardan birining ichida oʻz qoʻylari bilan boʻlib, namozni toʻkis ado etadigan, zakot beradigan va oʻlim (yaqin) kelmaguncha Robbiga ibodat qiladigan kishidir. Bu odamlar faqat yaxshilik ichida boʻladilar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Одамларнинг энг яхши тирикчилик қиладигани — Аллоҳнинг йўлида отининг жиловини ушлаб турган, (жангга шай) унинг устида учиб юрадиган, ҳар қачон (душман) ҳақида хавотирли хабар ёхуд ёрдамга чақириқни эшитса, ўлим кутилаётган жойларда қатл бўлиш ва ўлимни излаб унга отилиб борадиган кишидир; ёхуд бу тоғлардан бирининг чўққисида ёки бу водийлардан бирининг ичида ўз қўйлари билан бўлиб, намозни тўкис адо этадиган, закот берадиган ва ўлим (яқин) келмагунча Роббига ибодат қиладиган кишидир. Бу одамлар фақат яхшилик ичида бўладилар».