Jundab ibn Sufyon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ bilan birga Qurbon (hayitida) hozir boʻldim. U zot namozni oʻqib boʻlib, namozdan farigʻ boʻlgach salom berdilar. Shunda u zot, oʻzlari namozni tugatmaslaridan oldin soʻyilgan qurbonlik goʻshtlarini koʻrib qoldilar va: «Kimki namoz oʻqishimizdan oldin oʻz qurbonligini soʻygan boʻlsa, uning oʻrniga boshqasini soʻysin. Kimki hali soʻymagan boʻlsa, Allohning nomi bilan soʻysin», — dedilar.Жундаб ибн Суфён (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Қурбон (ҳайитида) ҳозир бўлдим. У зот намозни ўқиб бўлиб, намоздан фариғ бўлгач салом бердилар. Шунда у зот, ўзлари намозни тугатмасларидан олдин сўйилган қурбонлик гўштларини кўриб қолдилар ва: «Кимки намоз ўқишимиздан олдин ўз қурбонлигини сўйган бўлса, унинг ўрнига бошқасини сўйсин. Кимки ҳали сўймаган бўлса, Аллоҳнинг номи билан сўйсин», — дедилар.