حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالنَّقِيرِ وَالْمُزَفَّتِ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ad-dubba (qovoq idish), al-hantam (yashil sirlangan kosa), an-naqir (oʻyilgan yogʻoch idish) va al-muzaffat (smola surilgan idish)dan (nabiz tayyorlashni) qaytardilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ад-дубба (қовоқ идиш), ал-ҳантам (яшил сирланган коса), ан-нақир (ўйилган ёғоч идиш) ва ал-музаффат (смола сурилган идиш)дан (набиз тайёрлашни) қайтардилар.