وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، وَأَبِي، صَالِحٍ عَنْ جَابِرٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ أَبُو حُمَيْدٍ بِقَدَحٍ مِنْ لَبَنٍ مِنَ النَّقِيعِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلاَّ خَمَّرْتَهُ وَلَوْ تَعْرُضُ عَلَيْهِ عُودًا " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Abu Humayd deb ataladigan bir kishi Naqiʼdan bir piyola sut keltirdi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Uni nega yopmading, hatto ustiga bir tayoqni koʻndalang qoʻyib boʻlsa-da (yopmaysanmi)?» dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Абу Ҳумайд деб аталадиган бир киши Нақиъдан бир пиёла сут келтирди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Уни нега ёпмадинг, ҳатто устига бир таёқни кўндаланг қўйиб бўлса-да (ёпмайсанми)?» дедилар.