Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U dedi: Ansorlardan Abu Shuʼayb deb ataluvchi bir kishi bor edi. Uning qassob xizmatkori bor edi. U Rasululloh ﷺ ni koʻrib, yuzlarida ochlik alomatini bildi va xizmatkoriga: «Voy senga, bizga besh kishiga yetadigan taom tayyorla, men Nabiy ﷺ ni beshovning beshinchisi qilib (chaqirib) taklif etmoqchiman», dedi. (Roviy) dedi: U taom tayyorladi, soʻng Nabiy ﷺ ning oldilariga keldi va u zotni beshovning beshinchisi qilib taklif etdi. Ularga bir kishi ergashib keldi. Eshikka yetganlarida Nabiy ﷺ: «Bu kishi bizga ergashib keldi. Xohlasang unga ruxsat berasan, xohlasang qaytib ketadi», dedilar. U: «Yoʻq, balki men unga ruxsat beraman, yo Rasululloh!» dedi.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У деди: Ансорлардан Абу Шуъайб деб аталувчи бир киши бор эди. Унинг қассоб хизматкори бор эди. У Расулуллоҳ ﷺ ни кўриб, юзларида очлик аломатини билди ва хизматкорига: «Вой сенга, бизга беш кишига етадиган таом тайёрла, мен Набий ﷺ ни бешовнинг бешинчиси қилиб (чақириб) таклиф этмоқчиман», деди. (Ровий) деди: У таом тайёрлади, сўнг Набий ﷺ нинг олдиларига келди ва у зотни бешовнинг бешинчиси қилиб таклиф этди. Уларга бир киши эргашиб келди. Эшикка етганларида Набий ﷺ: «Бу киши бизга эргашиб келди. Хоҳласанг унга рухсат берасан, хоҳласанг қайтиб кетади», дедилар. У: «Йўқ, балки мен унга рухсат бераман, ё Расулуллоҳ!» деди.