حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ أَبُو عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا طَلْحَةُ بْنُ، يَحْيَى عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ، قَالَ جَاءَ أَبُو مُوسَى إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ هَذَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ قَيْسٍ . فَلَمْ يَأْذَنْ لَهُ فَقَالَ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ هَذَا أَبُو مُوسَى السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ هَذَا الأَشْعَرِيُّ . ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ رُدُّوا عَلَىَّ رُدُّوا عَلَىَّ . فَجَاءَ فَقَالَ يَا أَبَا مُوسَى مَا رَدَّكَ كُنَّا فِي شُغْلٍ . قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " الاِسْتِئْذَانُ ثَلاَثٌ فَإِنْ أُذِنَ لَكَ وَإِلاَّ فَارْجِعْ " . قَالَ لَتَأْتِيَنِّي عَلَى هَذَا بِبَيِّنَةٍ وَإِلاَّ فَعَلْتُ وَفَعَلْتُ . فَذَهَبَ أَبُو مُوسَى قَالَ عُمَرُ إِنْ وَجَدَ بَيِّنَةً تَجِدُوهُ عِنْدَ الْمِنْبَرِ عَشِيَّةً وَإِنْ لَمْ يَجِدْ بَيِّنَةً فَلَمْ تَجِدُوهُ . فَلَمَّا أَنْ جَاءَ بِالْعَشِيِّ وَجَدُوهُ قَالَ يَا أَبَا مُوسَى مَا تَقُولُ أَقَدْ وَجَدْتَ قَالَ نَعَمْ أُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ . قَالَ عَدْلٌ . قَالَ يَا أَبَا الطُّفَيْلِ مَا يَقُولُ هَذَا قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ذَلِكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ فَلاَ تَكُونَنَّ عَذَابًا عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ إِنَّمَا سَمِعْتُ شَيْئًا فَأَحْبَبْتُ أَنْ أَتَثَبَّتَ .
Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Muso Umar ibnul-Xattobning oldiga kelib: «Assalomu alaykum, bu Abdulloh ibn Qaysdir» dedi. (Umar) unga ruxsat bermadi. (Abu Muso): «Assalomu alaykum, bu Abu Musodir. Assalomu alaykum, bu al-Ashʼariydir» dedi. Soʻng qaytib ketdi. (Umar): «Uni qaytaringlar, uni qaytaringlar!» dedi. Soʻng (Abu Muso) keldi. (Umar): «Ey Abu Muso, seni nima qaytarib yubordi? Biz band edik» dedi. U: «Men Rasululloh ﷺ ning: ‹Ruxsat soʻrash uch martadir. Agar senga ruxsat berilsa (kir), boʻlmasa, qaytib ket› — deganlarini eshitganman» dedi. (Umar): «Shu xususda menga albatta hujjat keltir, boʻlmasa, anaqa-manaqa qilaman» dedi. Soʻng Abu Muso ketdi. Umar: «Agar hujjat topsa, uni kechqurun minbar yonida topasizlar; agar hujjat topmasa, uni topmaysizlar» dedi. Kechqurun u kelganida, uni topdilar. (Umar): «Ey Abu Muso, nima deysan? (Hujjat) topdingmi?» dedi. U: «Ha, Ubay ibn Kaʼb (topdim)» dedi. (Umar): «(U) odil (kishi)dir» dedi. (Soʻng): «Ey Abut-Tufayl, bu nima deyapti?» dedi. U: «Men Rasululloh ﷺ ning shuni aytganlarini eshitganman, ey Ibnul-Xattob. Shunday ekan, Rasululloh ﷺ ning sahobalariga azob boʻlma» dedi. (Umar): «Subhanalloh! Men faqat bir narsa eshitgandim va uni mustahkam (aniqlab) olishni xohlagandim» dedi.Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абу Мусо Умар ибнул-Хаттобнинг олдига келиб: «Ассалому алайкум, бу Абдуллоҳ ибн Қайсдир» деди. (Умар) унга рухсат бермади. (Абу Мусо): «Ассалому алайкум, бу Абу Мусодир. Ассалому алайкум, бу ал-Ашъарийдир» деди. Сўнг қайтиб кетди. (Умар): «Уни қайтаринглар, уни қайтаринглар!» деди. Сўнг (Абу Мусо) келди. (Умар): «Эй Абу Мусо, сени нима қайтариб юборди? Биз банд эдик» деди. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Рухсат сўраш уч мартадир. Агар сенга рухсат берилса (кир), бўлмаса, қайтиб кет› — деганларини эшитганман» деди. (Умар): «Шу хусусда менга албатта ҳужжат келтир, бўлмаса, анақа-манақа қиламан» деди. Сўнг Абу Мусо кетди. Умар: «Агар ҳужжат топса, уни кечқурун минбар ёнида топасизлар; агар ҳужжат топмаса, уни топмайсизлар» деди. Кечқурун у келганида, уни топдилар. (Умар): «Эй Абу Мусо, нима дейсан? (Ҳужжат) топдингми?» деди. У: «Ҳа, Убай ибн Каъб (топдим)» деди. (Умар): «(У) одил (киши)дир» деди. (Сўнг): «Эй Абут-Туфайл, бу нима деяпти?» деди. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шуни айтганларини эшитганман, эй Ибнул-Хаттоб. Шундай экан, Расулуллоҳ ﷺ нинг саҳобаларига азоб бўлма» деди. (Умар): «Субҳаналлоҳ! Мен фақат бир нарса эшитгандим ва уни мустаҳкам (аниқлаб) олишни хоҳлагандим» деди.