حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ، وَأَبَانُ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الأُولَيَيْنِ مِنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ وَيُسْمِعُنَا الآيَةَ أَحْيَانًا وَيَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الأُخْرَيَيْنِ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ .
Abu Qatoda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ peshin va asrning dastlabki ikki rakaatida Fotihatul-kitob (Fotiha surasi) va (bir) sura oʻqir, baʼzan bizga (bir) oyatni eshittirib qoʻyar, oxirgi ikki rakaatda esa Fotihatul-kitobni (yolgʻiz) oʻqir edilar.Абу Қатода (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ пешин ва асрнинг дастлабки икки ракаатида Фотиҳатул-китоб (Фотиҳа сураси) ва (бир) сура ўқир, баъзан бизга (бир) оятни эшиттириб қўяр, охирги икки ракаатда эса Фотиҳатул-китобни (ёлғиз) ўқир эдилар.