حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَثَلِي وَمَثَلُ الأَنْبِيَاءِ كَمَثَلِ رَجُلٍ بَنَى بُنْيَانًا فَأَحْسَنَهُ وَأَجْمَلَهُ فَجَعَلَ النَّاسُ يُطِيفُونَ بِهِ يَقُولُونَ مَا رَأَيْنَا بُنْيَانًا أَحْسَنَ مِنْ هَذَا إِلاَّ هَذِهِ اللَّبِنَةَ . فَكُنْتُ أَنَا تِلْكَ اللَّبِنَةَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Mening va (mendan oldingi) paygʻambarlarning masali — bir bino qurib, uni chiroyli va goʻzal qilgan kishining masali kabidir. Odamlar uning atrofida aylanib: ‹Biz bundan chiroyliroq bino koʻrmaganmiz, faqat mana shu (bitta) gʻishtning (oʻrni boʻsh)›, — der edilar. Mana shu gʻisht men edim», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Менинг ва (мендан олдинги) пайғамбарларнинг масали — бир бино қуриб, уни чиройли ва гўзал қилган кишининг масали кабидир. Одамлар унинг атрофида айланиб: ‹Биз бундан чиройлироқ бино кўрмаганмиз, фақат мана шу (битта) ғиштнинг (ўрни бўш)›, — дер эдилар. Мана шу ғишт мен эдим», — дедилар.