حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا خُيِّرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَمْرَيْنِ أَحَدُهُمَا أَيْسَرُ مِنَ الآخَرِ إِلاَّ اخْتَارَ أَيْسَرَهُمَا مَا لَمْ يَكُنْ إِثْمًا فَإِنْ كَانَ إِثْمًا كَانَ أَبْعَدَ النَّاسِ مِنْهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ biri ikkinchisidan osonroq boʻlgan ikki ish orasida ixtiyor qilishga qoʻyilsalar, agar gunoh boʻlmasa, albatta ulardan osonrogʻini tanlardilar. Agar (biri) gunoh boʻlsa, odamlar ichida undan eng yiroq turuvchi edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бири иккинчисидан осонроқ бўлган икки иш орасида ихтиёр қилишга қўйилсалар, агар гуноҳ бўлмаса, албатта улардан осонроғини танлардилар. Агар (бири) гуноҳ бўлса, одамлар ичида ундан энг йироқ турувчи эдилар.