حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، - وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ - قَالاَ حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، - وَهُوَ ابْنُ إِسْمَاعِيلَ - عَنْ بُكَيْرِ بْنِ مِسْمَارٍ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَمَرَ مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ سَعْدًا فَقَالَ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَسُبَّ أَبَا التُّرَابِ فَقَالَ أَمَّا مَا ذَكَرْتُ ثَلاَثًا قَالَهُنَّ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَنْ أَسُبَّهُ لأَنْ تَكُونَ لِي وَاحِدَةٌ مِنْهُنَّ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ حُمْرِ النَّعَمِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ لَهُ خَلَّفَهُ فِي بَعْضِ مَغَازِيهِ فَقَالَ لَهُ عَلِيٌّ يَا رَسُولَ اللَّهِ خَلَّفْتَنِي مَعَ النِّسَاءِ وَالصِّبْيَانِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَا تَرْضَى أَنْ تَكُونَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلاَّ أَنَّهُ لاَ نُبُوَّةَ بَعْدِي " . وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ يَوْمَ خَيْبَرَ " لأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ رَجُلاً يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ " . قَالَ فَتَطَاوَلْنَا لَهَا فَقَالَ " ادْعُوا لِي عَلِيًّا " . فَأُتِيَ بِهِ أَرْمَدَ فَبَصَقَ فِي عَيْنِهِ وَدَفَعَ الرَّايَةَ إِلَيْهِ فَفَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَلَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ { فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ} دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلِيًّا وَفَاطِمَةَ وَحَسَنًا وَحُسَيْنًا فَقَالَ " اللَّهُمَّ هَؤُلاَءِ أَهْلِي " .
Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Muoviya ibn Abu Sufyon Saʼdga (biror narsa) buyurdi va: «Seni Abu Turobni soʻkishdan nima toʻsdi?» dedi. (Saʼd) dedi: «Rasululloh ﷺ unga aytgan uchta (soʻz)ni eslaganim sababli, men uni hech qachon soʻkmayman. Ulardan birortasi menda boʻlishi mening uchun qizil tuyalardan ham mahbubroqdir. Men Rasululloh ﷺ ni — U zot Alini baʼzi gʻazotlarining birida ortda qoldirgan paytlarida — unga shunday deganlarini eshitganman: Ali U zotga: ‹Yo Rasululloh! Meni ayollar va bolalar bilan birga ortda qoldiryapsizmi?› dedi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: ‹Sen menga nisbatan xuddi Horunning Musoga nisbatan boʻlganidek mavqeda boʻlishingga rozi boʻlmaysanmi? Faqat mendan keyin paygʻambarlik boʻlmaydi›, dedilar. Yana men U zotning Xaybar kuni: ‹Bu bayroqni albatta Allohni va Uning Rasulini sevadigan, Alloh va Uning Rasuli ham uni sevadigan bir kishiga beraman›, deganlarini eshitganman». (Saʼd) dedi: Biz unga (bayroqqa) intilib (boʻyin) choʻzdik. Shunda U zot: «Menga Alini chaqiringlar», dedilar. Soʻng u koʻzi ogʻrib turgan holda olib kelindi. U zot uning koʻziga (tupuk) sukdilar va bayroqni unga berdilar, Alloh esa uning (qoʻli) bilan (Xaybarni) fath qildi. Yana {Ayt: ‹Kelinglar, bizning oʻgʻillarimiz va sizning oʻgʻillaringizni... chaqiraylik›} degan oyat nozil boʻlganida Rasululloh ﷺ Alini, Fotimani, Hasanni va Husaynni chaqirdilar va: «Allohim, mana shular mening ahlimdir», dedilar.Саъд ибн Абу Ваққос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Муовия ибн Абу Суфён Саъдга (бирор нарса) буюрди ва: «Сени Абу Туробни сўкишдан нима тўсди?» деди. (Саъд) деди: «Расулуллоҳ ﷺ унга айтган учта (сўз)ни эслаганим сабабли, мен уни ҳеч қачон сўкмайман. Улардан бирортаси менда бўлиши менинг учун қизил туялардан ҳам маҳбуброқдир. Мен Расулуллоҳ ﷺ ни — У зот Алини баъзи ғазотларининг бирида ортда қолдирган пайтларида — унга шундай деганларини эшитганман: Али У зотга: ‹Ё Расулуллоҳ! Мени аёллар ва болалар билан бирга ортда қолдиряпсизми?› деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: ‹Сен менга нисбатан худди Ҳоруннинг Мусога нисбатан бўлганидек мавқеда бўлишингга рози бўлмайсанми? Фақат мендан кейин пайғамбарлик бўлмайди›, дедилар. Яна мен У зотнинг Хайбар куни: ‹Бу байроқни албатта Аллоҳни ва Унинг Расулини севадиган, Аллоҳ ва Унинг Расули ҳам уни севадиган бир кишига бераман›, деганларини эшитганман». (Саъд) деди: Биз унга (байроққа) интилиб (бўйин) чўздик. Шунда У зот: «Менга Алини чақиринглар», дедилар. Сўнг у кўзи оғриб турган ҳолда олиб келинди. У зот унинг кўзига (тупук) сукдилар ва байроқни унга бердилар, Аллоҳ эса унинг (қўли) билан (Хайбарни) фатҳ қилди. Яна {Айт: ‹Келинглар, бизнинг ўғилларимиз ва сизнинг ўғилларингизни... чақирайлик›} деган оят нозил бўлганида Расулуллоҳ ﷺ Алини, Фотимани, Ҳасанни ва Ҳусайнни чақирдилар ва: «Аллоҳим, мана шулар менинг аҳлимдир», дедилар.