حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ عَاصِمٍ، حَدَّثَنِي مُوَرِّقٌ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ تُلُقِّيَ بِنَا - قَالَ - فَتُلُقِّيَ بِي وَبِالْحَسَنِ أَوْ بِالْحُسَيْنِ - قَالَ - فَحَمَلَ أَحَدَنَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَالآخَرَ خَلْفَهُ حَتَّى دَخَلْنَا الْمَدِينَةَ .
Abdulloh ibn Jaʼfar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ safardan qaytganlarida (bolalar) bizni qarshi olishga chiqarilar edi. (Bir kuni) men bilan Hasan yoki Husaynni (u zotni) qarshi olishga olib chiqishdi. Shunda u zot birimizni oldlariga, ikkinchimizni orqalariga mindirib oldilar, toki Madinaga kirib bordik.Абдуллоҳ ибн Жаъфар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ сафардан қайтганларида (болалар) бизни қарши олишга чиқарилар эди. (Бир куни) мен билан Ҳасан ёки Ҳусайнни (у зотни) қарши олишга олиб чиқишди. Шунда у зот биримизни олдларига, иккинчимизни орқаларига миндириб олдилар, токи Мадинага кириб бордик.