حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَابْنُ نُمَيْرٍ كُلُّهُمْ عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، - وَهُوَ ابْنُ عُيَيْنَةَ - عَنِ ابْنِ الْمُنْكَدِرِ، سَمِعَ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، يَقُولُ حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ، أَنَّ رَجُلاً، اسْتَأْذَنَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " ائْذَنُوا لَهُ فَلَبِئْسَ ابْنُ الْعَشِيرَةِ أَوْ بِئْسَ رَجُلُ الْعَشِيرَةِ " . فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ أَلاَنَ لَهُ الْقَوْلَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْتَ لَهُ الَّذِي قُلْتَ ثُمَّ أَلَنْتَ لَهُ الْقَوْلَ قَالَ " يَا عَائِشَةُ إِنَّ شَرَّ النَّاسِ مَنْزِلَةً عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَنْ وَدَعَهُ أَوْ تَرَكَهُ النَّاسُ اتِّقَاءَ فُحْشِهِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Nabiy ﷺ dan (kirishga) izn soʻradi. Shunda u zot: «Unga izn beringlar, u qabilaning yomon farzandi yoki qabilaning yomon kishisidir», — dedilar. Qachonki u (huzurlariga) kirgach, u zot unga mayin soʻz aytdilar. Oisha aytdi: men: «Yo Rasululloh! Siz unga aytadiganingizni aytib, soʻng unga mayin soʻz aytdingiz?» — dedim. U zot: «Ey Oisha! Qiyomat kunida Alloh huzurida martabasi eng yomon kishi shundayki, uning yomon soʻzlaridan (yoki qabihligidan) ehtiyot boʻlib, odamlar uni tark etgan yoki undan voz kechgan boʻladi», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, бир киши Набий ﷺ дан (киришга) изн сўради. Шунда у зот: «Унга изн беринглар, у қабиланинг ёмон фарзанди ёки қабиланинг ёмон кишисидир», — дедилар. Қачонки у (ҳузурларига) киргач, у зот унга майин сўз айтдилар. Оиша айтди: мен: «Ё Расулуллоҳ! Сиз унга айтадиганингизни айтиб, сўнг унга майин сўз айтдингиз?» — дедим. У зот: «Эй Оиша! Қиёмат кунида Аллоҳ ҳузурида мартабаси энг ёмон киши шундайки, унинг ёмон сўзларидан (ёки қабиҳлигидан) эҳтиёт бўлиб, одамлар уни тарк этган ёки ундан воз кечган бўлади», — дедилар.