حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، قَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَشَارَ إِلَى أَخِيهِ بِحَدِيدَةٍ فَإِنَّ الْمَلاَئِكَةَ تَلْعَنُهُ حَتَّى وَإِنْ كَانَ أَخَاهُ لأَبِيهِ وَأُمِّهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abul-Qosim ﷺ: «Kim oʻz birodariga temir (qurol) bilan ishora qilsa, albatta, farishtalar uni laʼnatlaydilar — garchi u (ishora qilingan kishi) ota-onasidan boʻlgan tugʻishgan birodari boʻlsa ham», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абул-Қосим ﷺ: «Ким ўз биродарига темир (қурол) билан ишора қилса, албатта, фаришталар уни лаънатлайдилар — гарчи у (ишора қилинган киши) ота-онасидан бўлган туғишган биродари бўлса ҳам», — дедилар.