حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَهْلٍ التَّمِيمِيُّ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ بَهْرَامَ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ ابْنُ سَهْلٍ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " انْطَلَقَ ثَلاَثَةُ رَهْطٍ مِمَّنْ كَانَ قَبْلَكُمْ حَتَّى آوَاهُمُ الْمَبِيتُ إِلَى غَارٍ " . وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ قَالَ رَجُلٌ مِنْهُمُ " اللَّهُمَّ كَانَ لِي أَبَوَانِ شَيْخَانِ كَبِيرَانِ فَكُنْتُ لاَ أَغْبُقُ قَبْلَهُمَا أَهْلاً وَلاَ مَالاً " . وَقَالَ " فَامْتَنَعَتْ مِنِّي حَتَّى أَلَمَّتْ بِهَا سَنَةٌ مِنَ السِّنِينَ فَجَاءَتْنِي فَأَعْطَيْتُهَا عِشْرِينَ وَمِائَةَ دِينَارٍ " . وَقَالَ " فَثَمَّرْتُ أَجْرَهُ حَتَّى كَثُرَتْ مِنْهُ الأَمْوَالُ فَارْتَعَجَتْ " . وَقَالَ " فَخَرَجُوا مِنَ الْغَارِ يَمْشُونَ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ni shunday deganlarini eshitdim: «Sizlardan oldingi (ummatlardan) uch kishi yoʻlga chiqib, tunash uchun bir gʻorga kirib panoh topdilar». U Nofeʼdan, u Ibn Umardan (rivoyat qilgan) hadis maʼnosida hadisni naql qildi, faqat shuni dediki, ulardan biri: «Ey Alloh! Mening keksayib qolgan ikki qarib ota-onam bor edi. Men ulardan oldin na ahlimga, na xizmatkorimga (sut) ichirmas edim», dedi. Va: «(U ayol) mendan oʻzini tortdi, toki yillardan bir yil (qahatchilik yili) unga ogʻir keldi. Shunda u mening oldimga keldi, men unga bir yuz yigirma dinor berdim», dedi. Va: «Men uning haqqini (ish haqini) koʻpaytirib bordim, hatto undan mol-mulk koʻpayib, mavjlanib ketdi», dedi. Va: «Ular gʻordan yurib chiqdilar», dedi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ни шундай деганларини эшитдим: «Сизлардан олдинги (умматлардан) уч киши йўлга чиқиб, тунаш учун бир ғорга кириб паноҳ топдилар». У Нофеъдан, у Ибн Умардан (ривоят қилган) ҳадис маъносида ҳадисни нақл қилди, фақат шуни дедики, улардан бири: «Эй Аллоҳ! Менинг кексайиб қолган икки қариб ота-онам бор эди. Мен улардан олдин на аҳлимга, на хизматкоримга (сут) ичирмас эдим», деди. Ва: «(У аёл) мендан ўзини тортди, токи йиллардан бир йил (қаҳатчилик йили) унга оғир келди. Шунда у менинг олдимга келди, мен унга бир юз йигирма динор бердим», деди. Ва: «Мен унинг ҳаққини (иш ҳақини) кўпайтириб бордим, ҳатто ундан мол-мулк кўпайиб, мавжланиб кетди», деди. Ва: «Улар ғордан юриб чиқдилар», деди.