حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ عَدِيٍّ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ رَكَعْتُ فَقُلْتُ بِيَدَىَّ هَكَذَا - يَعْنِي طَبَّقَ بِهِمَا وَوَضَعَهُمَا بَيْنَ فَخِذَيْهِ - فَقَالَ أَبِي قَدْ كُنَّا نَفْعَلُ هَذَا ثُمَّ أُمِرْنَا بِالرُّكَبِ .
Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: (oʻgʻli Musʼab dedi:) Men rukuʼ qildim va ikki qoʻlim bilan mana shunday qildim — yaʼni ularni bir-biriga qoʻshib, ikki sonining orasiga qoʻydi. Shunda otam: «Biz buni qilar edik, soʻng tizzalarga (qoʻl qoʻyishga) buyurildik», dedi.Саъд ибн Абу Ваққос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: (ўғли Мусъаб деди:) Мен рукуъ қилдим ва икки қўлим билан мана шундай қилдим — яъни уларни бир-бирига қўшиб, икки сонининг орасига қўйди. Шунда отам: «Биз буни қилар эдик, сўнг тиззаларга (қўл қўйишга) буюрилдик», деди.