حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، - قَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، - حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ سِيرِينَ، يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِحْدَى صَلاَتَىِ الْعَشِيِّ إِمَّا الظُّهْرَ وَإِمَّا الْعَصْرَ فَسَلَّمَ فِي رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ أَتَى جِذْعًا فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ فَاسْتَنَدَ إِلَيْهَا مُغْضَبًا وَفِي الْقَوْمِ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فَهَابَا أَنْ يَتَكَلَّمَا وَخَرَجَ سَرَعَانُ النَّاسِ قُصِرَتِ الصَّلاَةُ فَقَامَ ذُو الْيَدَيْنِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَقُصِرَتِ الصَّلاَةُ أَمْ نَسِيتَ فَنَظَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَمِينًا وَشِمَالاً فَقَالَ " مَا يَقُولُ ذُو الْيَدَيْنِ " . قَالُوا صَدَقَ لَمْ تُصَلِّ إِلاَّ رَكْعَتَيْنِ . فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَسَلَّمَ ثُمَّ كَبَّرَ ثُمَّ سَجَدَ ثُمَّ كَبَّرَ فَرَفَعَ ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ ثُمَّ كَبَّرَ وَرَفَعَ . قَالَ وَأُخْبِرْتُ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَنَّهُ قَالَ وَسَلَّمَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga ikki kechki namozdan birini — yo peshinni yo asrni oʻqib berdilar va ikki rakaatda salom berdilar. Soʻng masjidning qibla tomonidagi bir xurmo togʻorasiga kelib, gʻazablangan holda unga suyandilar. Jamoat ichida Abu Bakr va Umar bor edi, ammo (ular bilan) gapirishdan hayiqdilar. Odamlarning shoshqaloqlari: «Namoz qisqartirildi», deb chiqib ketishdi. Shunda Zul-Yadayn turib: «Yo Rasululloh! Namoz qisqartirildimi yoki unutdingizmi?» dedi. Nabiy ﷺ oʻng va chap tomonga qarab: «Zul-Yadayn nima deyapti?» dedilar. Ular: «Rost aytdi, siz ikki rakaatdan boshqa oʻqimadingiz», dedilar. Shunda (u zot) ikki rakaat oʻqib, salom berdilar, soʻng takbir aytib sajda qildilar, soʻng takbir aytib (boshlarini) koʻtardilar, soʻng takbir aytib sajda qildilar, soʻng takbir aytib (boshlarini) koʻtardilar. (Ayyub) dedi: Menga Imron ibn Husayndan xabar berilishicha, u: «(Soʻng) salom berdilar», degan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга икки кечки намоздан бирини — ё пешинни ё асрни ўқиб бердилар ва икки ракаатда салом бердилар. Сўнг масжиднинг қибла томонидаги бир хурмо тоғорасига келиб, ғазабланган ҳолда унга суяндилар. Жамоат ичида Абу Бакр ва Умар бор эди, аммо (улар билан) гапиришдан ҳайиқдилар. Одамларнинг шошқалоқлари: «Намоз қисқартирилди», деб чиқиб кетишди. Шунда Зул-Ядайн туриб: «Ё Расулуллоҳ! Намоз қисқартирилдими ёки унутдингизми?» деди. Набий ﷺ ўнг ва чап томонга қараб: «Зул-Ядайн нима деяпти?» дедилар. Улар: «Рост айтди, сиз икки ракаатдан бошқа ўқимадингиз», дедилар. Шунда (у зот) икки ракаат ўқиб, салом бердилар, сўнг такбир айтиб сажда қилдилар, сўнг такбир айтиб (бошларини) кўтардилар, сўнг такбир айтиб сажда қилдилар, сўнг такбир айтиб (бошларини) кўтардилар. (Айюб) деди: Менга Имрон ибн Ҳусайндан хабар берилишича, у: «(Сўнг) салом бердилар», деган.