وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالاَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ بَكْرٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ صَلاَةَ الْعَتَمَةِ فَقَرَأَ { إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ} فَسَجَدَ فِيهَا . فَقُلْتُ لَهُ مَا هَذِهِ السَّجْدَةُ فَقَالَ سَجَدْتُ بِهَا خَلْفَ أَبِي الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم فَلاَ أَزَالُ أَسْجُدُ بِهَا حَتَّى أَلْقَاهُ . وَقَالَ ابْنُ عَبْدِ الأَعْلَى فَلاَ أَزَالُ أَسْجُدُهَا .
Abu Rofeʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Abu Hurayra bilan birga xufton namozini oʻqidim. U {Osmon yorilganda} (Inshiqoq 1) deb tilovat qildi va unda sajda qildi. Men unga: «Bu qanday sajda?» dedim. U: «Men Abul-Qosim ﷺ ortlarida bunda sajda qilganman va u zotga (qiyomatda) yoʻliqquncha bunda sajda qilishni tark etmayman», dedi.Абу Рофеъ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Абу Ҳурайра билан бирга хуфтон намозини ўқидим. У {Осмон ёрилганда} (Иншиқоқ 1) деб тиловат қилди ва унда сажда қилди. Мен унга: «Бу қандай сажда?» дедим. У: «Мен Абул-Қосим ﷺ ортларида бунда сажда қилганман ва у зотга (қиёматда) йўлиққунча бунда сажда қилишни тарк этмайман», деди.