Abdulloh ibn Zubayr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U har namozning oxirida, salom berganida: «Lo ilaha illalloh, vahdahu lo sharika lah, lahul-mulku va lahul-hamdu va huva alaa kulli shayʼin qadir. Lo havla va lo quvvata illaa billah. Lo ilaha illalloh va lo naʼbudu illaa iyyoh, lahun-niʼmatu va lahul-fazlu va lahus-sanaaʼul-hasan. Lo ilaha illalloh muxlisiyna lahud-dina va lav karihal-kofirun (Allohdan oʻzga iloh yoʻq, U yagonadir, Uning sherigi yoʻq, mulk Unikidir, hamd Unikidir va U har narsaga qodirdir. Allohdan oʻzga hech qanday quvvat va qudrat yoʻq. Allohdan oʻzga iloh yoʻq va biz faqat Ungagina ibodat qilamiz, neʼmat Unikidir, fazl Unikidir va goʻzal maqtov Unikidir. Allohdan oʻzga iloh yoʻq, kofirlar yoqtirmasalar-da, dinni Unga xolis qilgan holimizda)», derdi va: «Rasululloh ﷺ har namozning oxirida shularni aytib tahlil keltirar edilar», derdi.Абдуллоҳ ибн Зубайр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У ҳар намознинг охирида, салом берганида: «Ло илаҳа иллаллоҳ, ваҳдаҳу ло шарика лаҳ, лаҳул-мулку ва лаҳул-ҳамду ва ҳува алаа кулли шайъин қадир. Ло ҳавла ва ло қуввата иллаа биллаҳ. Ло илаҳа иллаллоҳ ва ло наъбуду иллаа ийёҳ, лаҳун-ниъмату ва лаҳул-фазлу ва лаҳус-санааъул-ҳасан. Ло илаҳа иллаллоҳ мухлисийна лаҳуд-дина ва лав кариҳал-кофирун (Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ, У ягонадир, Унинг шериги йўқ, мулк Уникидир, ҳамд Уникидир ва У ҳар нарсага қодирдир. Аллоҳдан ўзга ҳеч қандай қувват ва қудрат йўқ. Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ ва биз фақат Унгагина ибодат қиламиз, неъмат Уникидир, фазл Уникидир ва гўзал мақтов Уникидир. Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ, кофирлар ёқтирмасалар-да, динни Унга холис қилган ҳолимизда)», дерди ва: «Расулуллоҳ ﷺ ҳар намознинг охирида шуларни айтиб таҳлил келтирар эдилар», дерди.