حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، قَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ طَالِعَةٌ فِي حُجْرَتِي لَمْ يَفِئِ الْفَىْءُ بَعْدُ . وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لَمْ يَظْهَرِ الْفَىْءُ بَعْدُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ asr namozini quyosh mening hujramda nur sochib turganida, soya hali (uzunlikka) tarqalmagan paytda oʻqirdilar. Abu Bakr esa: «Soya hali (hujradan) chiqmagan paytda», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ аср намозини қуёш менинг ҳужрамда нур сочиб турганида, соя ҳали (узунликка) тарқалмаган пайтда ўқирдилар. Абу Бакр эса: «Соя ҳали (ҳужрадан) чиқмаган пайтда», деди.