وَحَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، حَدَّثَنَا أَبُو زَيْدٍ، سَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ نَظَرْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةً حَتَّى كَانَ قَرِيبٌ مِنْ نِصْفِ اللَّيْلِ ثُمَّ جَاءَ فَصَلَّى ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَكَأَنَّمَا أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ خَاتَمِهِ فِي يَدِهِ مِنْ فِضَّةٍ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz bir tun Rasululloh ﷺ ni tun yarmiga yaqinlashguncha kutdik. Soʻng (u zot) kelib, namoz oʻqidilar, keyin yuzlarini bizga qaratdilar. Goʻyo men u zotning qoʻlidagi kumush uzugining yaltirashiga qarab turganday boʻlaman».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз бир тун Расулуллоҳ ﷺ ни тун ярмига яқинлашгунча кутдик. Сўнг (у зот) келиб, намоз ўқидилар, кейин юзларини бизга қаратдилар. Гўё мен у зотнинг қўлидаги кумуш узугининг ялтирашига қараб тургандай бўламан».