Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ huzurlariga bir yahudiy olim kelib: «Yo Muhammad, — yoki yo Abul-Qosim, — Alloh taolo qiyomat kuni osmonlarni bir barmoqqa, yerlarni bir barmoqqa, togʻlar va daraxtlarni bir barmoqqa, suv va tuproqni bir barmoqqa, qolgan barcha maxluqotni bir barmoqqa (joylab) ushlab turadi, soʻng ularni silkitib: ‹Men Podshohman, Men Podshohman›, deydi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ ul olim aytgan narsadan ajablanib, uni tasdiqlab kuldilar. Soʻng: {Ular Allohni haqqiga loyiq ulugʻlamadilar. Qiyomat kuni butun yer Uning qabzasida boʻlur, osmonlar esa Uning oʻng qoʻlida yigʻishtirilgan boʻlur. U pokdir va ular sherik qilayotgan narsalardan oliydir} (Zumar 67) oyatini oʻqidilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ҳузурларига бир яҳудий олим келиб: «Ё Муҳаммад, — ёки ё Абул-Қосим, — Аллоҳ таоло қиёмат куни осмонларни бир бармоққа, ерларни бир бармоққа, тоғлар ва дарахтларни бир бармоққа, сув ва тупроқни бир бармоққа, қолган барча махлуқотни бир бармоққа (жойлаб) ушлаб туради, сўнг уларни силкитиб: ‹Мен Подшоҳман, Мен Подшоҳман›, дейди», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ул олим айтган нарсадан ажабланиб, уни тасдиқлаб кулдилар. Сўнг: {Улар Аллоҳни ҳаққига лойиқ улуғламадилар. Қиёмат куни бутун ер Унинг қабзасида бўлур, осмонлар эса Унинг ўнг қўлида йиғиштирилган бўлур. У покдир ва улар шерик қилаётган нарсалардан олийдир} (Зумар 67) оятини ўқидилар.