حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ، - يَعْنِي ابْنَ حَسَنِ بْنِ يَسَارٍ - حَدَّثَنَا ابْنُ، عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ، قَالَ كَانَ نَافِعٌ يَقُولُ ابْنُ صَيَّادٍ . قَالَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ لَقِيتُهُ مَرَّتَيْنِ - قَالَ - فَلَقِيتُهُ فَقُلْتُ لِبَعْضِهِمْ هَلْ تَحَدَّثُونَ أَنَّهُ هُوَ قَالَ لاَ وَاللَّهِ - قَالَ - قُلْتُ كَذَبْتَنِي وَاللَّهِ لَقَدْ أَخْبَرَنِي بَعْضُكُمْ أَنَّهُ لَنْ يَمُوتَ حَتَّى يَكُونَ أَكْثَرَكُمْ مَالاً وَوَلَدًا فَكَذَلِكَ هُوَ زَعَمُوا الْيَوْمَ - قَالَ - فَتَحَدَّثْنَا ثُمَّ فَارَقْتُهُ - قَالَ - فَلَقِيتُهُ لَقْيَةً أُخْرَى وَقَدْ نَفَرَتْ عَيْنُهُ - قَالَ - فَقُلْتُ مَتَى فَعَلَتْ عَيْنُكَ مَا أَرَى قَالَ لاَ أَدْرِي - قَالَ - قُلْتُ لاَ تَدْرِي وَهِيَ فِي رَأْسِكَ قَالَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ خَلَقَهَا فِي عَصَاكَ هَذِهِ . قَالَ فَنَخَرَ كَأَشَدِّ نَخِيرِ حِمَارٍ سَمِعْتُ - قَالَ - فَزَعَمَ بَعْضُ أَصْحَابِي أَنِّي ضَرَبْتُهُ بِعَصًا كَانَتْ مَعِيَ حَتَّى تَكَسَّرَتْ وَأَمَّا أَنَا فَوَاللَّهِ مَا شَعَرْتُ - قَالَ - وَجَاءَ حَتَّى دَخَلَ عَلَى أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ فَحَدَّثَهَا فَقَالَتْ مَا تُرِيدُ إِلَيْهِ أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّهُ قَدْ قَالَ " إِنَّ أَوَّلَ مَا يَبْعَثُهُ عَلَى النَّاسِ غَضَبٌ يَغْضَبُهُ " .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men unga ikki marta duch keldim. Men unga duch kelib, ulardan baʼzilariga: «Sizlar uni oʻsha (Dajjol) deb gapirasizlarmi?» dedim. U: «Yoʻq, Allohga qasam», dedi. Men: «Allohga qasamki, menga yolgʻon aytding. Sizlardan baʼzilaringiz menga, u sizlarning eng koʻp mol-mulkli va eng koʻp farzandlilaringiz boʻlmaguncha oʻlmaydi, deb xabar bergan edi. Bugun u haqida ana shunday deb oʻylar emishlar», dedim. Soʻng biz gaplashdik, keyin men undan ajraldim. Soʻng men unga boshqa bir marta duch keldim, uning koʻzi qabarib (boʻrtib) chiqib qolgan edi. Men: «Koʻzing qachondan beri men koʻrayotgan (ahvolga) keldi?» dedim. U: «Bilmayman», dedi. Men: «U sening boshingda turibdi-yu, bilmaysanmi?!» dedim. U: «Agar Alloh xohlasa, uni mana shu hassangda yaratadi», dedi. Soʻng u men eshitgan eng qattiq eshak hangrashidek hangradi. Baʼzi sheriklarim, men yonimdagi hassa bilan uni sindirib yuborgunimcha urganman, deb daʼvo qildilar. Ammo men, Allohga qasamki, (urganimni) sezmadim. Soʻng u (Ibn Umar) kelib moʻminlarning onasi (huzuriga) kirdi va unga (voqeani) gapirib berdi. Shunda u: «Undan nima istaysan?! Rasululloh ﷺ: ‹Albatta, uni odamlarga qarshi (Dajjol qilib) chiqaradigan eng birinchi narsa — uni gʻazablantiradigan gʻazabdir›, deganliklarini bilmasmiding?» dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен унга икки марта дуч келдим. Мен унга дуч келиб, улардан баъзиларига: «Сизлар уни ўша (Дажжол) деб гапирасизларми?» дедим. У: «Йўқ, Аллоҳга қасам», деди. Мен: «Аллоҳга қасамки, менга ёлғон айтдинг. Сизлардан баъзиларингиз менга, у сизларнинг энг кўп мол-мулкли ва энг кўп фарзандлиларингиз бўлмагунча ўлмайди, деб хабар берган эди. Бугун у ҳақида ана шундай деб ўйлар эмишлар», дедим. Сўнг биз гаплашдик, кейин мен ундан ажралдим. Сўнг мен унга бошқа бир марта дуч келдим, унинг кўзи қабариб (бўртиб) чиқиб қолган эди. Мен: «Кўзинг қачондан бери мен кўраётган (аҳволга) келди?» дедим. У: «Билмайман», деди. Мен: «У сенинг бошингда турибди-ю, билмайсанми?!» дедим. У: «Агар Аллоҳ хоҳласа, уни мана шу ҳассангда яратади», деди. Сўнг у мен эшитган энг қаттиқ эшак ҳанграшидек ҳангради. Баъзи шерикларим, мен ёнимдаги ҳасса билан уни синдириб юборгунимча урганман, деб даъво қилдилар. Аммо мен, Аллоҳга қасамки, (урганимни) сезмадим. Сўнг у (Ибн Умар) келиб мўминларнинг онаси (ҳузурига) кирди ва унга (воқеани) гапириб берди. Шунда у: «Ундан нима истайсан?! Расулуллоҳ ﷺ: ‹Албатта, уни одамларга қарши (Дажжол қилиб) чиқарадиган энг биринчи нарса — уни ғазаблантирадиган ғазабдир›, деганликларини билмасмидинг?» деди.