حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَرْعَرَةَ السَّامِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، - يَعْنِيَانِ الثَّقَفِيَّ - عَنْ جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ الثَّقَفِيِّ فَلَوْ كَانَ حَيًّا كَانَ هَذَا السَّكَكُ بِهِ عَيْبًا .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan Nabiy ﷺ dan shunga oʻxshashi rivoyat qilinadi. Faqat as-Saqafiyning hadisida: «Agar u tirik boʻlganida ham, bu kaltaligi unda ayb boʻlar edi», (deyilgan).Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан Набий ﷺ дан шунга ўхшаши ривоят қилинади. Фақат ас-Сақафийнинг ҳадисида: «Агар у тирик бўлганида ҳам, бу калталиги унда айб бўлар эди», (дейилган).