حَدَّثَنِي أَبُو خَيْثَمَةَ، زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - وَهُوَ ابْنُ مَهْدِيٍّ - حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ، بْنِ شِهَابٍ أَنَّ الْيَهُودَ، قَالُوا لِعُمَرَ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ آيَةً لَوْ أُنْزِلَتْ فِينَا لاَتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا . فَقَالَ عُمَرُ إِنِّي لأَعْلَمُ حَيْثُ أُنْزِلَتْ وَأَىَّ يَوْمٍ أُنْزِلَتْ وَأَيْنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَيْثُ أُنْزِلَتْ أُنْزِلَتْ بِعَرَفَةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاقِفٌ بِعَرَفَةَ . قَالَ سُفْيَانُ أَشُكُّ كَانَ يَوْمَ جُمُعَةٍ أَمْ لاَ . يَعْنِي { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي}
Toriq ibn Shihobdan rivoyat qilinadi: Yahudiylar Umar (roziyallohu anhu)ga: «Sizlar bir oyatni oʻqiysizlar, agar u biz haqimizda nozil boʻlganida, oʻsha kunni bayram qilib olardik», dedilar. Shunda Umar: «Men, albatta, u qayerda nozil boʻlganini, qaysi kuni nozil boʻlganini va u nozil boʻlganida Rasululloh ﷺ qayerda boʻlganlarini bilaman. U Arafada, Rasululloh ﷺ Arafada turganlarida nozil boʻlgan», dedi. Sufyon: «Juma kuni edimi yoki yoʻqmi — shubha qilaman», dedi. Yaʼni {Bugun Men sizlar uchun diningizni mukammal qildim va sizlarga neʼmatimni toʻliq berdim} (Moida 3).Ториқ ибн Шиҳобдан ривоят қилинади: Яҳудийлар Умар (розияллоҳу анҳу)га: «Сизлар бир оятни ўқийсизлар, агар у биз ҳақимизда нозил бўлганида, ўша кунни байрам қилиб олардик», дедилар. Шунда Умар: «Мен, албатта, у қаерда нозил бўлганини, қайси куни нозил бўлганини ва у нозил бўлганида Расулуллоҳ ﷺ қаерда бўлганларини биламан. У Арафада, Расулуллоҳ ﷺ Арафада турганларида нозил бўлган», деди. Суфён: «Жума куни эдими ёки йўқми — шубҳа қиламан», деди. Яъни {Бугун Мен сизлар учун динингизни мукаммал қилдим ва сизларга неъматимни тўлиқ бердим} (Моида 3).