وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ، قَالاَ جَمِيعًا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . فِي حَدِيثِ ابْنِ جَعْفَرٍ نَزَلَتْ فِي آخِرِ مَا أُنْزِلَ . وَفِي حَدِيثِ النَّضْرِ إِنَّهَا لَمِنْ آخِرِ مَا أُنْزِلَتْ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Ibn Jaʼfarning hadisida: «Nozil qilingan eng oxirgi (oyatlardan) boʻlib nozil boʻldi», (deyilgan). An-Nazrning hadisida esa: «Albatta, u nozil qilingan eng oxirgi (oyatlardan)dir», (deyilgan).Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Ибн Жаъфарнинг ҳадисида: «Нозил қилинган энг охирги (оятлардан) бўлиб нозил бўлди», (дейилган). Ан-Назрнинг ҳадисида эса: «Албатта, у нозил қилинган энг охирги (оятлардан)дир», (дейилган).