وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ، صَاحِبِ الزِّيَادِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ قَالَ لِمُؤَذِّنِهِ فِي يَوْمٍ مَطِيرٍ إِذَا قُلْتَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ فَلاَ تَقُلْ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ قُلْ صَلُّوا فِي بُيُوتِكُمْ - قَالَ - فَكَأَنَّ النَّاسَ اسْتَنْكَرُوا ذَاكَ فَقَالَ أَتَعْجَبُونَ مِنْ ذَا قَدْ فَعَلَ ذَا مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنِّي إِنَّ الْجُمُعَةَ عَزْمَةٌ وَإِنِّي كَرِهْتُ أَنْ أُحْرِجَكُمْ فَتَمْشُوا فِي الطِّينِ وَالدَّحْضِ .
Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u yomgʻirli bir kunda oʻz muazziniga dedi: «Qachon sen ‹Ashhadu allo iloha illalloh, ashhadu anna Muhammadar Rasululloh› desang, ‹Hayya alas-salah› dema, ‹Uylaringizda namoz oʻqinglar› degin». (Rovi) dedi: Goʻyo odamlar buni gʻalati (yoqtirmay) topishdi. Shunda (Ibn Abbos): «Bundan ajablanyapsizmi? Buni mendan koʻra yaxshiroq zot ham qilgan. Albatta jumʼa (namozi) qatʼiy (vojib)dir, lekin men sizlarni qiynab, loy va sirpanchiq (joy)da yurishingizni xohlamadim», dedi.Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у ёмғирли бир кунда ўз муаззинига деди: «Қачон сен ‹Ашҳаду алло илоҳа иллаллоҳ, ашҳаду анна Муҳаммадар Расулуллоҳ› десанг, ‹Ҳайя алас-салаҳ› дема, ‹Уйларингизда намоз ўқинглар› дегин». (Рови) деди: Гўё одамлар буни ғалати (ёқтирмай) топишди. Шунда (Ибн Аббос): «Бундан ажабланяпсизми? Буни мендан кўра яхшироқ зот ҳам қилган. Албатта жумъа (намози) қатъий (вожиб)дир, лекин мен сизларни қийнаб, лой ва сирпанчиқ (жой)да юришингизни хоҳламадим», деди.