وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثَمَانِيًا جَمِيعًا وَسَبْعًا جَمِيعًا . قُلْتُ يَا أَبَا الشَّعْثَاءِ أَظُنُّهُ أَخَّرَ الظُّهْرَ وَعَجَّلَ الْعَصْرَ وَأَخَّرَ الْمَغْرِبَ وَعَجَّلَ الْعِشَاءَ . قَالَ وَأَنَا أَظُنُّ ذَاكَ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Men Nabiy ﷺ bilan sakkiztasini birga (jamlab) va yettitasini birga (jamlab) oʻqidim». (Roviy) dedi: «Men: ‹Ey Abush-Shaʼso! Menimcha, u zot peshinni keyinga surib, asrni oldinga olib (oʻqigan), shomni keyinga surib, xuftonni oldinga olib (oʻqigan) boʻlsalar kerak›, — dedim. U: ‹Men ham shunday deb oʻylayman›, — dedi».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Мен Набий ﷺ билан саккизтасини бирга (жамлаб) ва еттитасини бирга (жамлаб) ўқидим». (Ровий) деди: «Мен: ‹Эй Абуш-Шаъсо! Менимча, у зот пешинни кейинга суриб, асрни олдинга олиб (ўқиган), шомни кейинга суриб, хуфтонни олдинга олиб (ўқиган) бўлсалар керак›, — дедим. У: ‹Мен ҳам шундай деб ўйлайман›, — деди».