حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، وَوَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لاَ يَجْعَلَنَّ أَحَدُكُمْ لِلشَّيْطَانِ مِنْ نَفْسِهِ جُزْءًا لاَ يَرَى إِلاَّ أَنَّ حَقًّا عَلَيْهِ أَنْ لاَ يَنْصَرِفَ إِلاَّ عَنْ يَمِينِهِ أَكْثَرُ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْصَرِفُ عَنْ شِمَالِهِ .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Sizlardan biringiz oʻzidan shaytonga bir ulush ajratib qoʻymasin — faqat oʻng tomonidan burilib chiqishnigina oʻziga vojib deb bilmasin. Men Rasululloh ﷺ ni koʻp marta chap tomonlaridan burilib chiqqanlarini koʻrganman».Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Сизлардан бирингиз ўзидан шайтонга бир улуш ажратиб қўймасин — фақат ўнг томонидан бурилиб чиқишнигина ўзига вожиб деб билмасин. Мен Расулуллоҳ ﷺ ни кўп марта чап томонларидан бурилиб чиққанларини кўрганман».