وَحَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ دِينَارٍ، وَعُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ الْعَمِّيُّ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، كُلُّهُمْ عَنْ أَبِي، عَاصِمٍ - وَاللَّفْظُ لِعُقْبَةَ - قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ بْنُ عُمَيْرٍ، أَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ، أَنَّهَا قَالَتْ لِلَعَّابِينَ وَدِدْتُ أَنِّي أَرَاهُمْ قَالَتْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقُمْتُ عَلَى الْبَابِ أَنْظُرُ بَيْنَ أُذُنَيْهِ وَعَاتِقِهِ وَهُمْ يَلْعَبُونَ فِي الْمَسْجِدِ . قَالَ عَطَاءٌ فُرْسٌ أَوْ حَبَشٌ . قَالَ وَقَالَ لِي ابْنُ عَتِيقٍ بَلْ حَبَشٌ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U (Oisha) oʻyinchilar (toʻgʻrisida): «Men ularni koʻrishni istardim», — dedi. (Oisha) dedi: Shunda Rasululloh ﷺ (oʻrinlaridan) turdilar, men esa eshik oldida u zotning ikki quloqlari va yelkalari orasidan qarab turdim, ular masjidda oʻynashardi. Ato dedi: (Ular) forslarmidi yoki habashalarmidi? (Ato) dedi: Menga Ibn Atiq: «Yoʻq, habashalar», — dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У (Оиша) ўйинчилар (тўғрисида): «Мен уларни кўришни истардим», — деди. (Оиша) деди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ (ўринларидан) турдилар, мен эса эшик олдида у зотнинг икки қулоқлари ва елкалари орасидан қараб турдим, улар масжидда ўйнашарди. Ато деди: (Улар) форслармиди ёки ҳабашалармиди? (Ато) деди: Менга Ибн Атиқ: «Йўқ, ҳабашалар», — деди.