أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ هَانِئٍ، عَنْ أَبِي حُذَيْفَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ بَشِيرٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَلْقَمَةَ الثَّقَفِيِّ، قَالَ قَدِمَ وَفْدُ ثَقِيفٍ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُمْ هَدِيَّةٌ فَقَالَ " أَهَدِيَّةٌ أَمْ صَدَقَةٌ فَإِنْ كَانَتْ هَدِيَّةً فَإِنَّمَا يُبْتَغَى بِهَا وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَضَاءُ الْحَاجَةِ وَإِنْ كَانَتْ صَدَقَةً فَإِنَّمَا يُبْتَغَى بِهَا وَجْهُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " . قَالُوا لاَ بَلْ هَدِيَّةٌ . فَقَبِلَهَا مِنْهُمْ وَقَعَدَ مَعَهُمْ يُسَائِلُهُمْ وَيُسَائِلُونَهُ حَتَّى صَلَّى الظُّهْرَ مَعَ الْعَصْرِ .
Abdurrahmon ibn Alqama as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Saqif vakillari Rasululloh ﷺ huzurlariga bir hadya olib keldilar. Shunda u zot: «Bu hadyami yoki sadaqami? Agar hadya boʻlsa, u bilan Rasululloh ﷺ ning yuzi (roziligi) va ehtiyoj bartaraf etilishi koʻzlanadi; agar sadaqa boʻlsa, u bilan Alloh azza va jallaning yuzi (roziligi) koʻzlanadi», dedilar. Ular: «Yoʻq, balki hadya», dedilar. Shunda u zot uni ulardan qabul qildilar va ular bilan oʻtirib, savol-javob qildilar, hatto Zuhrni Asr bilan birga oʻqidilar.Абдурраҳмон ибн Алқама ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Сақиф вакиллари Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига бир ҳадя олиб келдилар. Шунда у зот: «Бу ҳадями ёки садақами? Агар ҳадя бўлса, у билан Расулуллоҳ ﷺ нинг юзи (розилиги) ва эҳтиёж бартараф этилиши кўзланади; агар садақа бўлса, у билан Аллоҳ азза ва жалланинг юзи (розилиги) кўзланади», дедилар. Улар: «Йўқ, балки ҳадя», дедилар. Шунда у зот уни улардан қабул қилдилар ва улар билан ўтириб, савол-жавоб қилдилар, ҳатто Зуҳрни Аср билан бирга ўқидилар.