أَخْبَرَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ وَاصِلِ بْنِ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَاضِرُ بْنُ الْمُوَرِّعِ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ أَعْتَقَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ غُلاَمًا لَهُ عَنْ دُبُرٍ وَكَانَ مُحْتَاجًا وَكَانَ عَلَيْهِ دَيْنٌ فَبَاعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِثَمَانِمِائَةِ دِرْهَمٍ فَأَعْطَاهُ فَقَالَ " اقْضِ دَيْنَكَ وَأَنْفِقْ عَلَى عِيَالِكَ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytadi: Ansorlardan bir kishi bir qulini oʻzi oʻlgandan keyin ozod boʻladigan qilib (mudabbar) qildi. U muhtoj edi va zimmasida qarz bor edi. Shunda Rasululloh ﷺ u qulni sakkiz yuz dirhamga sotib, pulni unga berdilar va: «Qarzingni ado et va oilangga sarfla», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтади: Ансорлардан бир киши бир қулини ўзи ўлгандан кейин озод бўладиган қилиб (мудаббар) қилди. У муҳтож эди ва зиммасида қарз бор эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ у қулни саккиз юз дирҳамга сотиб, пулни унга бердилар ва: «Қарзингни адо эт ва оилангга сарфла», дедилар.