حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي عَقِيلٍ، أَنَّهُ كَانَ يَخْرُجُ بِهِ جَدُّهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هِشَامٍ مِنَ السُّوقِ أَوْ إِلَى السُّوقِ فَيَشْتَرِي الطَّعَامَ، فَيَلْقَاهُ ابْنُ الزُّبَيْرِ وَابْنُ عُمَرَ فَيَقُولاَنِ أَشْرِكْنَا فَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَدْ دَعَا لَكَ بِالْبَرَكَةِ. فَرُبَّمَا أَصَابَ الرَّاحِلَةَ كَمَا هِيَ، فَيَبْعَثُ بِهَا إِلَى الْمَنْزِلِ.
(Abu Aqil rivoyat qiladiki,) uning bobosi Abdulloh ibn Hishom uni bozordan — yoki bozorga — olib chiqar va (u) taom (don) sotib olar edi. Ibn Zubayr va Ibn Umar uni uchratib: «Bizni ham (savdoga) sherik qil — chunki Paygʻambar ﷺ sen haqingga baraka tilab duo qilganlar», der edilar. Shunda u (Abdulloh ibn Hishom) baʼzan butun bir tuya (yuki)ni oʻzicha (foyda qilib) topar va uni uyiga joʻnatar edi.(Абу Ақил ривоят қиладики,) унинг бобоси Абдуллоҳ ибн Ҳишом уни бозордан — ёки бозорга — олиб чиқар ва (у) таом (дон) сотиб олар эди. Ибн Зубайр ва Ибн Умар уни учратиб: «Бизни ҳам (савдога) шерик қил — чунки Пайғамбар ﷺ сен ҳақингга барака тилаб дуо қилганлар», дер эдилар. Шунда у (Абдуллоҳ ибн Ҳишом) баъзан бутун бир туя (юки)ни ўзича (фойда қилиб) топар ва уни уйига жўнатар эди.