Abu Umoma al-Bohiliy

حَدَّثَنَا يَزِيدُ، أَنْبَأَنَا أَصْبَغُ، عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ الشَّامِيِّ، قَالَ لَبِسَ أَبُو أُمَامَةَ ثَوْبًا جَدِيدًا فَلَمَّا بَلَغَ تَرْقُوَتَهُ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي كَسَانِي مَا أُوَارِي بِهِ عَوْرَتِي وَأَتَجَمَّلُ بِهِ فِي حَيَاتِي ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ اسْتَجَدَّ ثَوْبًا فَلَبِسَهُ فَقَالَ حِينَ يَبْلُغُ تَرْقُوَتَهُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي كَسَانِي مَا أُوَارِي بِهِ عَوْرَتِي وَأَتَجَمَّلُ بِهِ فِي حَيَاتِي ثُمَّ عَمَدَ إِلَى الثَّوْبِ الَّذِي أَخْلَقَ أَوْ قَالَ أَلْقَى فَتَصَدَّقَ بِهِ كَانَ فِي ذِمَّةِ اللَّهِ تَعَالَى وَفِي جِوَارِ اللَّهِ وَفِي كَنَفِ اللَّهِ حَيًّا وَمَيِّتًا حَيًّا وَمَيِّتًا حَيًّا وَمَيِّتًا ‏.‏

Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim yangi kiyim olib, uni kiyar ekan, kiyim boʻyniga yetganda: ‹Menga avratimni yopadigan va hayotimda oʻzimni bezaydigan kiyimni kiydirgan Allohga hamd boʻlsin›, desa, soʻng eskirgan yoki yechgan kiyimini olib, uni sadaqa qilsa, u tirikligida ham, oʻlimidan keyin ham, tirikligida ham, oʻlimidan keyin ham, tirikligida ham, oʻlimidan keyin ham Alloh taoloning zimmasida, Allohning himoyasida va Allohning panohida boʻladi», dedilar.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким янги кийим олиб, уни кияр экан, кийим бўйнига етганда: ‹Менга авратимни ёпадиган ва ҳаётимда ўзимни безайдиган кийимни кийдирган Аллоҳга ҳамд бўлсин›, деса, сўнг эскирган ёки ечган кийимини олиб, уни садақа қилса, у тириклигида ҳам, ўлимидан кейин ҳам, тириклигида ҳам, ўлимидан кейин ҳам, тириклигида ҳам, ўлимидан кейин ҳам Аллоҳ таолонинг зиммасида, Аллоҳнинг ҳимоясида ва Аллоҳнинг паноҳида бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ، أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَنْبَأَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زَحْرٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، كَانَ يَأْتِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَكُنْتُ إِذَا وَجَدْتُهُ يُصَلِّي سَبَّحَ فَدَخَلْتُ وَإِذَا لَمْ يَكُنْ يُصَلِّي أَذِنَ‏.‏

Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺning huzurlariga borar edi. U dedi: «Agar u zotni namoz oʻqiyotgan holda topsam, u zot tasbeh aytar edilar, men esa kirar edim. Agar namoz oʻqimayotgan boʻlsalar, menga izn berar edilar».Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Набий ﷺнинг ҳузурларига борар эди. У деди: «Агар у зотни намоз ўқиётган ҳолда топсам, у зот тасбеҳ айтар эдилар, мен эса кирар эдим. Агар намоз ўқимаётган бўлсалар, менга изн берар эдилар».