وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهَا; { أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ جَحْشٍ شَكَتْ إِلَى رَسُولِ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -اَلدَّمَ, فَقَالَ: "اُمْكُثِي قَدْرَ مَا كَانَتْ تَحْبِسُكِ حَيْضَتُكِ, ثُمَّ اِغْتَسِلِي" فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ كُلَّ صَلَاةٍ } رَوَاهُ مُسْلِم ٌ 1 .
Oisha (roziyallohu anho) — Nabiy ﷺ ning zavjasi — dan rivoyat qilinadi: Abdurrahmon ibn Avfning nikohidagi Ummu Habiba bint Jahsh Rasululloh ﷺ ga (istihoza) qon(i)dan shikoyat qildi. Shunda (U Zot) unga: «Hayzing seni (namozdan) toʻsib turadigan muddat qadar (namozni tark etib) tur; soʻng gʻusl qil», dedilar. (Shundan keyin) u har namoz vaqtida gʻusl qilardi.Оиша (розияллоҳу анҳо) — Набий ﷺ нинг завжаси — дан ривоят қилинади: Абдурраҳмон ибн Авфнинг никоҳидаги Умму Ҳабиба бинт Жаҳш Расулуллоҳ ﷺ га (истиҳоза) қон(и)дан шикоят қилди. Шунда (У Зот) унга: «Ҳайзинг сени (намоздан) тўсиб турадиган муддат қадар (намозни тарк этиб) тур; сўнг ғусл қил», дедилар. (Шундан кейин) у ҳар намоз вақтида ғусл қиларди.