حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتِ اسْتَفْتَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ ابْنَةُ جَحْشٍ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنِّي أُسْتَحَاضُ فَلاَ أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلاَةَ فَقَالَ " لاَ إِنَّمَا ذَلِكِ عِرْقٌ فَاغْتَسِلِي ثُمَّ صَلِّي " . فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ لِكُلِّ صَلاَةٍ . قَالَ قُتَيْبَةُ قَالَ اللَّيْثُ لَمْ يَذْكُرِ ابْنُ شِهَابٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ أُمَّ حَبِيبَةَ أَنْ تَغْتَسِلَ عِنْدَ كُلِّ صَلاَةٍ وَلَكِنَّهُ شَيْءٌ فَعَلَتْهُ هِيَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَيُرْوَى هَذَا الْحَدِيثُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتِ اسْتَفْتَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِنْتُ جَحْشٍ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَقَدْ قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ الْمُسْتَحَاضَةُ تَغْتَسِلُ عِنْدَ كُلِّ صَلاَةٍ . وَرَوَى الأَوْزَاعِيُّ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ وَعَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Umm Habiba binti Jahsh Rasululloh ﷺdan masala soʻrab: «Men istihoza (qonida) boʻlaman va poklanmayman. Endi namozni tark qilaymi?» dedi. U zot: «Yoʻq, bu faqat (otilib chiqayotgan) bir tomir, xolos. Bas, gʻusl qilgin, soʻngra namoz oʻqigin», dedilar. Shundan keyin u har bir namoz uchun gʻusl qilar edi. Qutayba aytdi: Lays dedi: Ibn Shihob Rasululloh ﷺ Umm Habibaga har bir namoz vaqtida gʻusl qilishni buyurdilar deb zikr qilmadi, balki bu uning oʻzi qilgan ish edi. Abu Iso aytdi: Bu hadis az-Zuhriydan, u Amradan, u Oishadan ham rivoyat qilingan boʻlib, (Oisha): «Umm Habiba binti Jahsh Rasululloh ﷺdan masala soʻradi» degan. Ilm ahlidan baʼzilari: «Mustahoza (ayol) har bir namoz vaqtida gʻusl qiladi», degan. Avzoiy ham az-Zuhriydan, u Urva bilan Amradan, ular Oishadan rivoyat qilgan.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Умм Ҳабиба бинти Жаҳш Расулуллоҳ ﷺдан масала сўраб: «Мен истиҳоза (қонида) бўламан ва покланмайман. Энди намозни тарк қилайми?» деди. У зот: «Йўқ, бу фақат (отилиб чиқаётган) бир томир, холос. Бас, ғусл қилгин, сўнгра намоз ўқигин», дедилар. Шундан кейин у ҳар бир намоз учун ғусл қилар эди. Қутайба айтди: Лайс деди: Ибн Шиҳоб Расулуллоҳ ﷺ Умм Ҳабибага ҳар бир намоз вақтида ғусл қилишни буюрдилар деб зикр қилмади, балки бу унинг ўзи қилган иш эди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис аз-Зуҳрийдан, у Амрадан, у Оишадан ҳам ривоят қилинган бўлиб, (Оиша): «Умм Ҳабиба бинти Жаҳш Расулуллоҳ ﷺдан масала сўради» деган. Илм аҳлидан баъзилари: «Мустаҳоза (аёл) ҳар бир намоз вақтида ғусл қилади», деган. Авзоий ҳам аз-Зуҳрийдан, у Урва билан Амрадан, улар Оишадан ривоят қилган.
حَدَّثَنَا الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى، أَنْبَأَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ نَافِعٍ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ بِهَذِهِ الأَحَادِيثِ الثَّلاَثَةِ، قَالَ قَالَتْ زَيْنَبُ دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ حَبِيبَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ تُوُفِّيَ أَبُوهَا أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍ فَدَعَتْ بِطِيبٍ فِيهِ صُفْرَةُ خَلُوقٍ أَوْ غَيْرُهُ فَدَهَنَتْ بِهِ جَارِيَةً ثُمَّ مَسَّتْ بِعَارِضَيْهَا ثُمَّ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا لِي بِالطِّيبِ مِنْ حَاجَةٍ غَيْرَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ تُحِدَّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا " .
Zaynab binti Abu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Paygʻambar ﷺning xotinlari Ummu Habiba (roziyallohu anho)ning otasi Abu Sufyon ibn Harb vafot etgan paytda uning huzuriga kirdim. U sargʻish xaluq yoki boshqa atirni keltirtirib, undan bir choriga surtdi, soʻng oʻz yuziga tegizdi. Keyin: ‹Vallohi, mening atirga hech qanday ehtiyojim yoʻq, faqat men Rasululloh ﷺning: ‹Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan ayolga marhum uchun uch kundan ortiq aza tutishi halol emas, magar er uchun toʻrt oyu oʻn kun (aza tutishi mumkin)›, deyayotganlarini eshitganman›, dedi», dedi.Зайнаб бинти Абу Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У: «Пайғамбар ﷺнинг хотинлари Умму Ҳабиба (розияллоҳу анҳо)нинг отаси Абу Суфён ибн Ҳарб вафот этган пайтда унинг ҳузурига кирдим. У сарғиш халуқ ёки бошқа атирни келтиртириб, ундан бир чорига суртди, сўнг ўз юзига тегизди. Кейин: ‹Валлоҳи, менинг атирга ҳеч қандай эҳтиёжим йўқ, фақат мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган аёлга марҳум учун уч кундан ортиқ аза тутиши ҳалол эмас, магар эр учун тўрт ою ўн кун (аза тутиши мумкин)›, деяётганларини эшитганман›, деди», деди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَصْحَبُ الْمَلاَئِكَةُ رُفْقَةً فِيهَا كَلْبٌ وَلاَ جَرَسٌ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ عُمَرَ وَعَائِشَةَ وَأُمِّ حَبِيبَةَ وَأُمِّ سَلَمَةَ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ichida it yoki qoʻngʻiroq boʻlgan jamoaga farishtalar hamroh boʻlmaydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu bobda Umar, Oisha, Umm Habiba va Umm Salamadan ham (rivoyatlar) bor. Bu hadis hasan sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ичида ит ёки қўнғироқ бўлган жамоага фаришталар ҳамроҳ бўлмайди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу бобда Умар, Оиша, Умм Ҳабиба ва Умм Саламадан ҳам (ривоятлар) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.