Abdulloh ibn Abdulaziz ibn Muhammad al-Bakriy al-Andalusiy
Muhaddis
Abu Ubayd: tarixchi va jugʻrofiyashunos, adabda allomalik darajasida, oʻsimliklarni ham bilardi. Nisbasi Bakr ibn Voilga boradi. Ota-bobolarining Andalusiya yarim orolining gʻarbida amirligi bor edi; oʻzi ham amir boʻlgan, Muʼtazid uni yengib olgan, deyiladi. Safadiy: «Andalusiya podshohlari uning asarlarini bir-birlariga sovgʻa qilishardi; oʻzi mayga berilgan, hushyor holini deyarli koʻrmasdik», degan. Ishbiliyaning gʻarbidagi Shaltishda tugʻilgan, Qurtubaga koʻchgan, soʻng Almeriyaga oʻtgan va uning egasi Muhammad ibn Maʼn uni suhbatdoshlikka tanlab, maoshini kengaytirgan — shu sabab baʼzi tarixchilar uni «vazir» deb ataydi. Murobitlar yurishidan keyin Qurtubaga qaytgan va oʻsha yerda keksa yoshida vafot etgan. Ulugʻ kitoblari bor: toʻliq boʻlmagan «al-Masolik va-l-mamolik» (undan bir qismi «al-Mugʻrib fi zikri Ifriqiya va-l-Magʻrib» nomi bilan bosilgan, rus va slavyanlarga oid parchalari ham bor), toʻrt juzli «Muʼjam mo istaʼjam», «Aʼlom an-nubuvva», «Sharh amoliy al-Qoliy», «at-Tanbih ala agʻlot Abi Ali al-Qoliy fi amolihi», Ibn Sallomning «al-Amsol»iga «Fasl al-maqol» sharhi — uning 608-yili koʻchirilgan nusxasi Ribotda; yana «al-Ihso li-tabaqot ash-shuʼaro», «Aʼyon an-nabot» va baʼzi zamondoshlariga yoʻllagan «Rasoil»i. Nasri oʻz zamonasi kotiblari uslubida sajʼli.Абу Убайд: тарихчи ва жуғрофияшунос, адабда алломалик даражасида, ўсимликларни ҳам биларди. Нисбаси Бакр ибн Воилга боради. Ота-боболарининг Андалусия ярим оролининг ғарбида амирлиги бор эди; ўзи ҳам амир бўлган, Муътазид уни енгиб олган, дейилади. Сафадий: «Андалусия подшоҳлари унинг асарларини бир-бирларига совға қилишарди; ўзи майга берилган, ҳушёр ҳолини деярли кўрмасдик», деган. Ишбилиянинг ғарбидаги Шалтишда туғилган, Қуртубага кўчган, сўнг Алмерияга ўтган ва унинг эгаси Муҳаммад ибн Маън уни суҳбатдошликка танлаб, маошини кенгайтирган — шу сабаб баъзи тарихчилар уни «вазир» деб атайди. Муробитлар юришидан кейин Қуртубага қайтган ва ўша ерда кекса ёшида вафот этган. Улуғ китоблари бор: тўлиқ бўлмаган «ал-Масолик ва-л-мамолик» (ундан бир қисми «ал-Муғриб фи зикри Ифриқия ва-л-Мағриб» номи билан босилган, рус ва славянларга оид парчалари ҳам бор), тўрт жузли «Муъжам мо истаъжам», «Аълом ан-нубувва», «Шарҳ амолий ал-Қолий», «ат-Танбиҳ ала ағлот Аби Али ал-Қолий фи амолиҳи», Ибн Салломнинг «ал-Амсол»ига «Фасл ал-мақол» шарҳи — унинг 608-йили кўчирилган нусхаси Риботда; яна «ал-Иҳсо ли-табақот аш-шуъаро», «Аъён ан-набот» ва баъзи замондошларига йўллаган «Расоил»и. Насри ўз замонаси котиблари услубида сажъли.
Manba: al-Aʼlom (Xayruddin az-Zirikliy), j. 4, b. 98Манба: ал-Аълом (Хайруддин аз-Зириклий), ж. 4, б. 98