Abdulloh ibn Ahmad Tabotabo

Abu Muhammad Abdulloh ibn Ahmad ibn Aliy ibn Hasan ibn Ibrohim Tabotabo ibn Ismoil ibn Ibrohim ibn Hasan ibn Hasan ibn Aliy ibn Abu Tolib al-Hoshimiy al-Misriy — Misrning sardorlaridan, saxiylaridan va joʻmardlaridan edi. Uyida doim holva qaynardi va har kuni eshigi oldida bir kishi shu uchun bodom chaqib oʻtirardi; odamlarning unda holva ulushi bor edi — kimgadir har kuni, kimgadir haftada, kimgadir oyda yuborib turardi. Kofur al-Ixshidiyga esa har kuni uning zimmasida ikki jom va bir oq non bor edi. al-Muizz al-Fotimiy Qohiraga kelganida uni qarshi olgan va: «Ahli baytdan kimga nasab tutasan?» deb soʻragan; u: «Javob shahar ahliga», degan. al-Muizz saroyga kirgach, ashroflarni yigʻib, qilichining yarmini sugʻurdi-da: «Mana bu — mening nasabim», dedi, soʻng ularga oltin sochib: «Bu esa mening hasabim», dedi. Ular: «Eshitdik va itoat qildik», dedilar. Toʻgʻrisi shuki, al-Muizzga bu soʻzni aytgan kishi shu kishining oʻgʻli yoki boshqa bir sharif boʻlgan.Абу Муҳаммад Абдуллоҳ ибн Аҳмад ибн Алий ибн Ҳасан ибн Иброҳим Таботабо ибн Исмоил ибн Иброҳим ибн Ҳасан ибн Ҳасан ибн Алий ибн Абу Толиб ал-Ҳошимий ал-Мисрий — Мисрнинг сардорларидан, сахийларидан ва жўмардларидан эди. Уйида доим ҳолва қайнарди ва ҳар куни эшиги олдида бир киши шу учун бодом чақиб ўтирарди; одамларнинг унда ҳолва улуши бор эди — кимгадир ҳар куни, кимгадир ҳафтада, кимгадир ойда юбориб турарди. Кофур ал-Ихшидийга эса ҳар куни унинг зиммасида икки жом ва бир оқ нон бор эди. ал-Муизз ал-Фотимий Қоҳирага келганида уни қарши олган ва: «Аҳли байтдан кимга насаб тутасан?» деб сўраган; у: «Жавоб шаҳар аҳлига», деган. ал-Муизз саройга киргач, ашрофларни йиғиб, қиличининг ярмини суғурди-да: «Мана бу — менинг насабим», деди, сўнг уларга олтин сочиб: «Бу эса менинг ҳасабим», деди. Улар: «Эшитдик ва итоат қилдик», дедилар. Тўғриси шуки, ал-Муиззга бу сўзни айтган киши шу кишининг ўғли ёки бошқа бир шариф бўлган.

Manba: al-Bidoya van-nihoya (Ibn Kasir), b. 5830Манба: ал-Бидоя ван-ниҳоя (Ибн Касир), б. 5830