Abdulloh ibn al-Hasan ibn Aliy ibn al-Husayn ibn Aliy ibn al-Imom al-Mutavakkil alalloh Ismoil ibn al-Qosim ibn Muhammad

Bir ming bir yuz oltmish beshinchi yilda tugʻilgan va zamonasining shayxlaridan — qozi alloma Ahmad ibn Solih ibn Abur-Rijol, shayximiz al-Hasan ibn Ismoil al-Magʻribiy va shayximiz Ismoil ibn al-Hasan ibn al-Mahdiy kabilardan oʻqigan; ash-Shavkoniy u bilan birga «Kashshof»ni shu oxirgi shayxdan oʻqigan. Boshqalardan ham oʻqigan va hadisni shayximiz Sayyid Aliy ibn Ibrohimdan oʻqishga kirishgan. Nahv, sarf, mantiq, maoniy va bayonda qoʻli baquvvat, tafsir, fiqh, hadis va usulda ishtiroki bor edi; Sanʼo jomeʼida talabalarga olat ilmlaridan dars berar va ular unga juda intilar edi. Imom xonadonining kattalaridan boʻlib, unda ortiqcha tavozeʼ, gʻoyat chiroyli axloq va toʻliq ochiqchehralik bor edi; ash-Shavkoniy talabligining boshlarida undan «Sharh al-Jomiy»ni boshidan oxirigacha oʻqigan. Onasining otasi Sayyid Yahyo ibn Muhammad ibn Abdulloh vafot etib, keyin uning oʻgʻli Sayyid al-Qosim ibn Yahyo ham vafot etgan va juda katta meros qolib, vasiylik tarjima sohibiga topshirilgan; Imom al-Mansur billoh ash-Shavkoniyga bu merosni boʻlib beradigan sharʼiy noiblarni tayinlashni buyurgan, u shayxlaridan baʼzilarini tayinlagan va shundan tarjima sohibining koʻngli xira boʻlgan, soʻng haqiqat unga ayon boʻlgach bu ketib, koʻngli tinchigan va ash-Shavkoniyga duo qilib maktub yozib, shu ish bilan mushkul holdan qutulganini bildirgan; oradan koʻp oʻtmay vafot etgan. Zul-qaʼda oyining toʻrtinchi kuni oʻlgan bu kishi ulugʻ sayyid va jalil sharif boʻlib, unda koʻp manoqib va fazilatlar bor edi.Бир минг бир юз олтмиш бешинчи йилда туғилган ва замонасининг шайхларидан — қози аллома Аҳмад ибн Солиҳ ибн Абур-Рижол, шайхимиз ал-Ҳасан ибн Исмоил ал-Мағрибий ва шайхимиз Исмоил ибн ал-Ҳасан ибн ал-Маҳдий кабилардан ўқиган; аш-Шавконий у билан бирга «Кашшоф»ни шу охирги шайхдан ўқиган. Бошқалардан ҳам ўқиган ва ҳадисни шайхимиз Саййид Алий ибн Иброҳимдан ўқишга киришган. Наҳв, сарф, мантиқ, маоний ва баёнда қўли бақувват, тафсир, фиқҳ, ҳадис ва усулда иштироки бор эди; Санъо жомеъида талабаларга олат илмларидан дарс берар ва улар унга жуда интилар эди. Имом хонадонининг катталаридан бўлиб, унда ортиқча тавозеъ, ғоят чиройли ахлоқ ва тўлиқ очиқчеҳралик бор эди; аш-Шавконий талаблигининг бошларида ундан «Шарҳ ал-Жомий»ни бошидан охиригача ўқиган. Онасининг отаси Саййид Яҳё ибн Муҳаммад ибн Абдуллоҳ вафот этиб, кейин унинг ўғли Саййид ал-Қосим ибн Яҳё ҳам вафот этган ва жуда катта мерос қолиб, васийлик таржима соҳибига топширилган; Имом ал-Мансур биллоҳ аш-Шавконийга бу меросни бўлиб берадиган шаръий ноибларни тайинлашни буюрган, у шайхларидан баъзиларини тайинлаган ва шундан таржима соҳибининг кўнгли хира бўлган, сўнг ҳақиқат унга аён бўлгач бу кетиб, кўнгли тинчиган ва аш-Шавконийга дуо қилиб мактуб ёзиб, шу иш билан мушкул ҳолдан қутулганини билдирган; орадан кўп ўтмай вафот этган. Зул-қаъда ойининг тўртинчи куни ўлган бу киши улуғ саййид ва жалил шариф бўлиб, унда кўп маноқиб ва фазилатлар бор эди.

Manba: al-Badr at-Toliʼ (ash-Shavkoniy), b. 380Манба: ал-Бадр ат-Толиъ (аш-Шавконий), б. 380